تاثير مراودات فرهنگي ايران و چين بر طرح فرش‌هاي دستباف دوره صفوي در ايران و مينگ و چينگ در چين

ايران صفوي، مصادف با مينگ و چينگ ( قرون16، 17 و 18 ميلادي) در چين است. در اين دوره فرش دستباف به لحاظ طراحي و توليد جايگاه خاصي در تاريخ اين دو كشور داشته است. جاده‌ ابريشم نيز كه ايران را به چين متصل مي‌كند، موجب تبادلات گسترده اي در مسير اين جاده مي‌شد. با توجه به اين كه فرش‌هاي قديمي چيني كمتر توسط پژوهشگران مورد بررسي قرار گرفته، تاثيرات متقابل در طراحي فرش دستباف بين ايران و چين مورد توجه قرار نگرفته است. در پژوهش حاضر سعي شده تا با روش تطبيقي تاثيرات متقابل فرش دستباف در ايران و چين در دوره‌ مذكور بررسي شود. به اين ترتيب با گردآوري داده‌ها به صورت اسنادي فرش‌هاي دستباف ايراني و چيني تطبيق داده شد تا اشتراكات آن‌ها مشخص شود. در اين پژوهش اين سوال مطرح مي‌شود كه: طراحي و نقوش مشترك بين ايران و چين در فرش دستباف كدام است؟ با وجود اندك بودن نمونه‌هاي چيني كه جزيي از محدوديت‌هاي تحقيق به شمار مي‌رود مشخص شد فرش‌هاي دستباف ايراني با تاثير از چين به توليد فرش‌هايي با نخ‌هاي طلا و نقره پرداختند. فرش‌هاي چيني هم به استفاده از الگو‌هاي باغي ايراني و طراحي فرش‌هايي كه توازن و تعادل داشتند اقدام كردند. تاثيراتي كه از چين وارد ايران شده بود نيز با ذائقه‌ي ايراني‌ها بافته شد و دوباره به چين سفر كرد. همچنين نقشمايه‌هاي گوناگوني مشخص شد كه به سه دسته اصلي تقسيم مي‌شوند: 1. نقوش مشترك ايران و چين. 2. نقوش تاثيرگذار چين بر ايران. 3. نقوش تاثيرگذار ايران بر چين.