بازنمايي هويت در آثار هنرمندان عكاس و نقاش معاصر ايراني

هويت از جمله موضوعات مورد توجه هنرمعاصر است. هنرمندان ايراني نيز سعي كرده‌­اند تا اين مسئله را در آثارشان مورد بررسي قرار داده و با توجه به چالش‌­هاي پيش رو به نحوي هويت را مورد بازخواني قرار دهند. لذا اين مقاله بر آن است تا به پاسخگويي اين پرسش كه بازنمايي هويت در آثار هنرمندان عكاس و نقاش معاصر ايراني در پي بيان چه هدفي صورت گرفته است؟ و آيا اين بازنمايي از تفاوت‌هاي جنسيتي نيز برخوردار است؟ نائل آيد. نتيجه‌­اي كه از تبيين آثار حاصل شد مبني بر آن است تمامي هنرمندان فارغ از جنسيت، بازنمايي و پرداختن به هويت مسئله اصلي‌­شان بوده است. اما اهداف هنرمندان زن و مرد از اين بازنمايي متفاوت است. از جمله اينكه هنرمندان زن اغلب سعي داشته­‌اند تا به طور پيوسته به مسائل و مشكلات فرهنگي هويت كه از تجربه زيسته آنها نشات گرفته و در جامعه سنتي با آن روبرو بوده‌­اند، بپردازند. اين در حالي است كه هنرمندان مرد اين موضوع را به شكل كلي­تر و فارغ از جنسيت مورد بررسي قرار داده و هويت به معناي عام و ناسيوناليستي آن مد نظرشان بوده است. اما آثار هر دو گروه بر ضمني بودن معنا دلالت دارد. هدف از انجام اين تحقيق، ضمن تبيين و تحليل نشانه­‌هاي صريح و ضمني در آثار هنرمندان، توجه به تفاوت­‌هاو شباهت­‌هاي بارز و آشكار در مسئله بازنمايي هويت است. رويكرد اين پژوهش كيفي و از نوع توصيفي- تحليلي است. اطلاعات مربوط به چارچوب مفهومي به روش كتابخانه‌اي و عكس‌ها و اطلاعات مربوط به آثار عكاسي از منابعي چون وبسايت شخصي و در مواردي آرشيو شخصي هنرمندان گردآوري شده‌اند. عكس‌­ها و نقاشي­‌هاي اين مقاله با توجه به پرسش پژوهش و نمونه‌­گيري هدفمند انتخاب شده‌اند.