كارايي سيستم ‌هاي سلامت كشورها در مقابله با كوويد-19، با استفاده از تحليل پوششي داده‌هاي پنجره‌اي، شاخص بهره‌وري مالم ‌كوئيست و تحليل پوششي داده‌اي با متغيرهاي ورودي كنترل‏ناپذير

هدف اين مقاله، ارزيابي واكنش كشورها در مقابله با كوويد-19 براي 16 كشور، كه با در نظر گرفتن تفاوت‌ها در ويژگي‌هاي مختلف جمعيتي، فرهنگي و جغرافيايي انتخاب شده‌اند، در سه دورۀ متوالي از دي‌ماه سال 1398 تا آبان سال 1401 است. براي اين ارزيابي، از مدل تحليل پنجره‌اي، شاخص بهره‌وري مالم‌كوئيست و تحليل پوششي داده‌اي متغيرهاي ورودي ‌‌كنترل‌نشدني در سه دورۀ 345 روزه، استفاده خواهد شد. مدل تحليل پنجره‌اي و تحليل پوششي داده‌اي متغيرهاي ورودي ‌‌كنترل‌نشدني براي مقايسۀ كارايي كشورها در چند دورۀ مختلف استفاده مي‌شود و روش شاخص بهره‌وري مالم‌كوئيست، امتيازاتي را براي پيشرفت عملكرد كشورها در طي دوره‌هاي متوالي، محاسبه مي‌كند. امتيازات عملكردي محاسبه‌شده با مدل تحليل پنجره‌اي، نشان‌ مي‌دهد‌ در واكنش كشورها تفاوت وجود داشته است و بر‌اساس نتايج اين روش، چين بيشترين‌ و ايتاليا بدترين كارايي را در طول سه دوره داشته‌اند. نتايج روش شاخص بهره‌وري مالم‌كوئيست براي مقايسۀ پيشرفت عملكردها نيز نشان داد كه كشورها، كارايي‌ها و پيشرفت‌هاي متفاوتي دارند. بر‌اساس نتايج اين روش، مالزي بيشترين و سنگاپور كمترين پيشرفت را در طول سه دوره داشته‌اند. چين با وجود امتياز بالاي كارايي از مدل تحليل پنجره‌اي، از شاخص مالم‌كوئيست و مدل متغيرهاي ‌‌كنترل‌نشدني، امتياز خوبي نگرفته است كه اين‌ رشد كم و حتي پسرفت اين كشور را در طي سه دورۀ‌ بررسي‌شده نشان مي‌دهد و مشخص مي‌كند كه ايتاليا پيشرفت كرده است، اما با توجه به نتايج تحليل پنجره‌اي، اين رشد براي كاراكردن عملكرد اين كشور، كافي نبوده است. براساس مدل متغيرهاي ‌‌كنترل‌نشدني، مصر بهترين عملكرد را داشته است. اگرچه اين مدل ميان بيشتر كشورها، تمايزي قائل نمي‌شود.