تجزيه و تحليل متابولوميكي عضله اسكلتي پس از تمرين تناوبي شديد در موش‌هاي تغذيه‌شده با رژيم غذايي پرچرب

مقدمه و هدف: رژيم غذايي پرچرب (HFD)، باعث اختلال در مسيرهاي توليد انرژي شده و احتمال بروز مقاومت به انسولين (IR) را افزايش مي‌دهد. هدف از تحقيق حاضر بررسي اثر تمرين تناوبي شديد (HIIT) بر نيم‌رخ متابوليكي مرتبط با بروز IR در موش‌هاي نر تغذيه‌شده با HFD و رژيم غذايي استاندارد (SD) بود.مواد و روش ها: 32 سر موش صحرايي نر (سن 8-7 هفته) به چهار گروه مساوي شامل HIIT+HFD، HIIT+SD، كنترل دريافت‌كننده HFD (HFD control) و كنترل دريافت‌كننده SD (SD control) تقسيم شدند. سپس مداخله‌هايHIIT  (12 هفته، پنج جلسه در هفته با شدت 90-85 درصد حداكثر اكسيژن مصرفي) و رژيم غذايي اعمال شد و درنهايت، عضله دوقلو به‌منظور بررسي بافتي به‌روش كروماتوگرافي گازي-طيف‌سنجي جرمي برداشته شد. آناليز داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري آناليز واريانس يك‌طرفه، آناليز كوواريانس يك‌طرفه و كروسكال-واليس در سطح معناداري 05/0 P  انجام شد..نتايج: ميزان اسيدسيتريك عضله دوقلو در گروه  HFD control نسبت به گروه control SD به‌طور معناداري پايين‌تر بود. علاوه‌براين، ميزان اسيدسيتريك در گروه‌هاي HIIT+SD و HIIT+HFD نسبت به گروه HFD control به‌طور معناداري بالاتر بود. بين ميزان متابوليت‌هاي مالات، گلوكز 6-فسفات، ريبوز، گزيلوز و ريبولوز 5-فسفات در بين گروه‌ها تفاوت معناداري مشاهده نشد. همچنين، وزن بدن در گروه‌هاي HIIT+SD و HIIT+HFD در مقايسه با گروه HFD control به‌طور معناداري پايين‌تر بود.نتيجه‌گيري: HFD از طريق كاهش ميزان اسيدسيتريك عضلاني به‌عنوان واسطه متابوليتي مهم چرخه TCA، در تأمين انرژي عضلات اسكلتي از مسير هوازي محدوديت ايجاد مي‌كند. انجام HIIT مي‌تواند به‌واسطه افزايش ميزان اسيدسيتريك و كاهش شيب افزايش وزن بدن، در كاهش اختلالات متابوليكي ناشي از HFD مؤثر واقع شود.