اثر تمرينات تناوبي شنا بر بيان ژن هيپوكامپي برخي عوامل التهابي در موش‌هاي صحرايي مبتلا به بيماري پاركينسون

مقدمه و هدف: بيماري پاركينسون يك بيماري پيش‌رونده سيستم عصبي است كه علاوه بر سيستم عصبي مركزي، ديگر اعضاي بدن را نيز تحت تأثير قرار مي‌دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر يك دوره تمرين تناوبي شنا با شدت بالا بر بيان ژن هيپوكامپي برخي عوامل التهابي در موش‌هاي صحرايي مبتلا به پاركينسون انجام شد.مواد و روش ها: در مطالعه تجربي حاضر، 21 سر موش نر صحرايي نژاد ويستار 10 -8 هفته‌اي با ميانگين وزن 10.2 ± 200 گرم به‌طور تصادفي در سه گروه كنترل سالم، بيمار و تمرين شنا قرار گرفتند. القاي بيماري به‌واسطه تزريق 1 ميلي‌گرم به ازاي هر كيلو وزن بدن رزرپين و طي 5 روز صورت گرفت. گروه تمرين به مدت شش هفته 20 نوبت 30 ثانيه‌اي شنا با 30 ثانيه استراحت بين هر نوبت انجام دادند. نتايج با استفاده از تحليل واريانس يك‌راهه و آزمون تعقيبي LSD در سطح معني‌داري 0.05 P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.نتايج: نتايج نشان داد بيان ژن هيپوكامپي TNF-α پس از اجراي تمرينات تناوبي شنا در گروه تمرين نسبت به گروه بيمار (0.01=p) به‌طور معني‌داري كاهش داشته است درحالي‌كه علي‌رغم پايين‌تربودن بيان ژن IL-1β در گروه تمرين نسبت به گروه بيمار، اما اين كاهش معني‌دار نبود (0.6=p).نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به‌دست‌آمده اجراي تمرينات تناوبي شنا با شدت بالا در كاهش بيان ژن برخي عوامل التهابي در بافت هيپوكامپ موش‌هاي مبتلا به پاركينسون مؤثر است و ممكن است به اين واسطه به بهبود روند بيماري كمك كند.