تأثير 12 هفته تمرين مقاومتي بر سطوح سرمي FGF6 و MyoD و ارتباط آن با قدرت عضلاني مردان و زنان ميان‌سال

مقدمه و هدف: به نظر مي‌رسد در جريان اجراي تمرينات مقاومتي ميزان انتشار برخي از فاكتورهاي رشدي اثرات متفاوتي بر فعال‌سازي سلول‌هاي ماهواره‌اي و عوامل تنظيمي مايوژنيكي و همچنين توسعه قدرت و توده عضلاني افراد داشته باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر 12 هفته تمرين مقاومتي بر سطوح سرمي FGF6 و MyoD و ارتباط آن با قدرت عضلاني مردان و زنان ميان‌سال بود.مواد و روش ها: در مطالعه‌اي نيمه‌تجربي، 40 نفر از زنان و مردان ميان‌سال شهرستان اراك (ميانگين سني 6.03 ±38.27 سال، وزن 11.28±77.12 كيلوگرم، قد 7.24± 174.05 سانتيمتر) انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه تجربي (30 نفر) و كنترل (10 نفر) قرار گرفتند. گروه تمريني 12 هفته تمرينات مقاومتي را به‌صورت 3 جلسه در هفته و با شدت 65 تا 80 درصد قدرت بيشينه اجرا كردند. 48 ساعت قبل و پس از مداخله از تمامي آزمودني‌ها خون‌گيري و سطوح پلاسمايي FGF-6 و MyoD به روش الايزا بررسي شد. پس از بررسي نرمال‌بودن داده‌ها، به ترتيب از آزمون t هم‌بسته و t مستقل براي بررسي تغييرات درون‌گروهي و بين‌گروهي، همچنين از ضرب هم‌بستگي پيرسون براي بررسي ارتباط بين متغيرها در سطح معني‌داري كمتر از 0.05 استفاده شد.نتايج: تمرين مقاومتي باعث افزايش معني‌دار ميانگين قدرت بيشينه (0.008=P)، غلظت سرمي FGF6 (0.002=P)، غلظت سرمي MyoD (0.001=P) و همچنين كاهش درصد چربي (0.021=P) زنان و مردان ميان‌سال شد. علاوه‌براين هم‌بستگي مثبت و معني‌داري بين ميانگين قدرت بيشينه (1RM) با ميزان غلظت سرمي FGF6 (0.001=P)  و MYoD (0.001=P) گروه تمريني وجود داشت.نتيجه‌گيري: با توجه به اهميت تمرينات مقاومتي در سنين بالا و ارتباط بين سطوح پلاسمايي FGF6 و MYoD با ميزان توسعه قدرت، پيشنهاد مي‌شود متخصصان حوزه ورزش در طراحي تمرينات مختلف ورزشي بر ضرورت اجراي تمرينات مقاومتي اهتمام ويژه داشته باشند.