اثربخشي يك دوره تمرينات استقامتي و عصاره هيدروالكلي گياه گزنه بر تغييرات استريولوژيكي مويرگ‌هاي بافت هيپوكامپ موش‌هاي ديابتي

مقدمه و هدف: ديابت اثرات مضري بر ساختار عروقي و رگ زايي اندام هاي مختلف، از جمله هيپوكامپ دارد. در همين راستا اين مطالعه بدنبال بررسي اثر مداخلات غير دارويي تمرينات استقامتي و عصاره هيدروالكلي گياه گزنه بر تغييرات استريولوژيكي مويرگ هاي هيپوكامپ موش هاي ديابتي طراحي شد.مواد و روش ها: 35 سر موش نر نژاد ويستار به 5 گروه كنترل سالم، كنترل ديابت، ديابت+تمرين، ديابت+گزنه، ديابت+تمرين+گزنه تقسيم شدند. ديابت، با تزريق داخل صفاقي استرپتوزوتوسين  القا شد. پروتكل تمرين استقامتي با شدت متوسط و گاواژ روزانه عصاره هيدروالكلي گزنه به مدت شش هفته اجرا گرديد. 48 ساعت پس از آخرين جلسه، موش ها قرباني شدند، سپس بافت هيپوكامپ خارج و در فرمالين10 درصد براي رنگ آميزي هماتوكسيلين-ائوزين قرار داده شد. تغييرات استريولوژي بافت هيپوكامپ در پارامتر هاي تعداد مقاطع عروقي، طول، حجم و مساحت مويرگ ها بررسي شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از واريانس با اندازه هاي تكراري براي متغير قند و از آزمون كروسكال واليس براي مطالعات استريولوژي بافت هيپوكامپ انجام شد.نتايج: ديابت سبب كاهش معني دار تعداد مقاطع عروقي، طول، حجم و مساحت مويرگ هاي هيپوكامپ شد (0.001 P). بطوريكه همه پارامتر هاي استريولوژي در گروه تركيبي تمرين استقامتي+گزنه نسبت به گروه هايي كه تنها يكي از مداخلات را اجرا كردند، وضعيت بهتري داشتند (0.05 P). تغييرات گروه هاي تمرين استقامتي و گزنه در پارامترهاي استريولوژيكي بافت هيپوكامپ پس از شش هفته معني دار نبودند.نتيجه‌گيري: نتايج بدست آمده در اثربخشي تركيب تمرين استقامتي و گزنه بر پارامتر هاي استريولوژيكي بافت هيپوكامپ موش هاي ديابتي، نويد ارتقاي سلامت عروق و رگ‌زايي بافت هيپوكامپ را با تغيير سبك زندگي افراد ديابتي مي‌دهد.