رابطه بين هوش سازماني و عملكرد سازماني با ميانجيگري خلاقيت (مورد مطالعه: سازمان نظام مهندسي شهر قزوين)

هدف پژوهش حاضر تحليل ساختاري نقش ميانجي خلاقيت در رابطه بين هوش سازماني و عملكردسازماني در ميان مهندسان شاغل در شهر قزوين مي باشد.روش پژوهش حاضر از نوع توصيفي و همبستگي است و جامعه آماري پژوهش،شامل كليه مهندسان عمران شاغل با سابقه كار بيش از 10 سال و عضو سازمان نظام مهندسي شهر قزوين مي باشد كه در مجموع 1000 نفر بودند. حجم نمونه 278 نفر بود كه با استفاده از جدول كوكران و به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها، پرسشنامه هاي استاندارد هوش سازماني كارل آلبرشت، عملكرد سازماني هرسي وگلدسميت و پرسشنامه خلاقيت سازماني است كه بين افراد نمونه توزيع شده است.آزمون هاي روايي و پايايي با استفاده از نرم افزارSPSS انجام شد و فرضيه هاي پژوهش با استفاده از روش SEM و با كمك نرم افزار PLSمورد آزمون قرار گرفتند. نتايج حاكي از آن است كه ضريب معناداري سه مسير ميان متغيرهاي هوش سازماني، خلاقيت و عملكردسازماني (2.505،7.544،5.147) از 1.96 بيشتر هستند كه اين مطلب نشان دهنده اين امر است كه تأثير مستقيم هوش سازماني بر عملكرد سازماني و همچنين تأثير غير مستقيم هوش سازماني بر عملكردسازماني از طريق متغير ميانجي خلاقيت، با سطح اطمينان 0.95 معنادار بوده و باعث تأييد فرضيات پژوهش مي شود. ضمنا بر اساس نتايج پژوهش تمامي مؤلفه ها بطور جداگانه رابطه مثبت و معني داري با خلاقيت بر اساس ضريب همبستگي پيرسون داشتند. در نتيجه اعضاي نظام مهندسي شهر قزوين در محيط رقابتي امروز در راستاي بهبود عملكرد سازماني بايد بر استقرار و پياده سازي هوش سازماني و توجه به مولفه هاي خلاقيت اهتمام ورزند