شناسايي و دسته بندي الگوي ذهني صاحب نظران دانشگاهي درخصوص پيشران هاي آموزش نوآوري اجتماعي در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالي؛ رويكردي آميخته

به باور بسياري از صاحبنظران، نوآوري اجتماعي، بعنوان پارادايمي جديد، مي تواند با درگيرنمودن سازمان هاي مختلف همچون دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالي و نيز، افراد جامعه، راه حل هاي نوآورانه اي جهت پاسخ به مشكلات مختلف ارائه دهد. از اينرو، جهت گيري دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالي به سمت و سوي آموزش نوآوري اجتماعي و كشف روش هايي جهت آموزش آن، الزامي بنظر مي رسد. بر اين اساس، هدف پژوهش حاضر، شناسايي و دسته بندي پيشران هاي آموزش نوآوري اجتماعي و ذهنيات متخصصان دانشگاهي در اينباره با استفاده از رويكرد آميخته و روش كيو مي باشد. جامعه‌ آماري پژوهش را اساتيد و مدرسان حوزه‌ آموزش و دانشجويان مقطع دكتري فعال در حوزه‌ نوآوري اجتماعي و كارآفريني اجتماعي در دانشگاه هاي سيستان و بلوچستان، دانشگاه اصفهان، دانشگاه دولتي گنبدكاووس و مركز آموزش عالي شهيد بهشتي تشكيل مي دهند كه با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند و برمبناي اصل كفايت نظري 20 نفر از آنها به عنوان اعضاي نمونه انتخاب گرديد. با توجه به رويكرد پژوهش كه در زمره‌ پژوهش هاي آميخته قرار مي گيرد؛ ابتدا، در بخش كيفي پژوهش با استفاده از 20 مصاحبه‌ صورت گرفته، فضاي گفتمان حاصل شد و با استفاده از نظرات و ديدگاه هاي آن‌ها، نمونه و گزينه‌هاي كيو‌ و در ادامه‌ آن، مجموعه‌ كيو‌ به‌‌‌‌‌‌‌ دست آمد. همچنين، در بخش كمي نيز، با استفاده از نرم افزار Spss داده هاي بدست آمده در بخش كيفي، مورد تحليل و بررسي قرار گرفت كه در نهايت، چهار الگوي ذهني نهايي شامل؛ رويكرد ذهني توانمندسازي فردي و اجتماعي؛ رويكرد ذهني سياست گذاري و حمايت هاي فراسازماني؛ رويكرد ذهني فرهنگي و ارزشي و رويكرد ذهني ساختاري و مديريتي درون سازماني، شناسايي گرديد.