طراحي و بهينه سازي سبد سهام برابري ريسك با معيار ارزش در معرض ريسك شرطي

هدف: برابري ريسك، يكي از مدل‌هاي انتخاب سبد سهام مي‌باشد كه پس از بحران مالي آمريكا در سال 2008 مورد توجه بسيار قرار گرفته است. فلسفه اين مدل، اختصاص تا حد يكسان ريسك سبد بين دارايي‌هاي تشكيل دهنده آن مي‌باشد. ارزش در معرض ريسك شرطي يكي از معيارهاي محبوب و متداول سنجش ريسك در مالي مي‌باشد كه اميد رياضي ضرر يك سبد سهام را براي مقادير فراتر از يك مقدار آستانه و در يك سطح اطمينان و افق زماني معلوم اندازه مي‌گيرد. هدف پژوهش حاضر طراحي و بهينه سازي عملكرد مدل سبد سهام برابري ريسك با معيار ارزش در معرض ريسك شرطي مي‌باشد. روش: در پژوهش حاضر مدل سبد سهام بهينه برابري ريسك با معيار سنجش ريسك ارزش در معرض ريسك شرطي به كمك قضيه اويلر براي توابع همگن و قضيه دوگاني، به صورت يك برنامه ريزي محدب استخراج مي گردد و در ضمن يك سبد سهام نمونه‌اي در بورس اوراق بهادار تهران مورد ارزيابي عملكرد قرار مي‌گيرد. يافته ها: سبد سهام نمونه‌اي پژوهش متشكل از 8 صنعت از بورس اوراق بهادار تهران در بازه 1390 تا ابتداي 1400 نشان مي‌دهد كه سبد برابري ريسك بر مبناي ارزش در معرض ريسك شرطي در معيارهاي نسبت شارپ، نسبت كالمار و بيشترين افت سرمايه داراي عملكرد بهتري نسبت به مدل برابري ريسك معمولي(بر پايه انحراف معيار) و مدل برابري وزن (هموزن) مي‌باشد. نتيجه گيري: با توجه به شاخص‌هاي عملكرد، به سرمايه‌گذاران ريسك‌گريز پيشنهاد مي‌شود تا از مدل انتخاب سبد سهام پژوهش استفاده كنند