تدوين برنامهٔ آموزشي‌درماني مداخلات بهنگام و اثربخشي آن بر اعتماد به خود كودكان مبتلا به نارسايي توجه/فزون‌كنشي

زمينه و هدف: اختلال نارسايي توجه/ فزون‌كنشي از اختلال‌هاي بسيار شايع عصبي‌رفتاري دوران كودكي است كه پيامدهاي ناشي‌از آن، نه‌تنها دوران كودكي بلكه سراسر زندگي را متأثر مي‌سازد. پژوهش حاضر با هدف تدوين برنامهٔ آموزشي‌درماني مداخلات بهنگام و اثربخشي آن بر اعتماد به خود در كودكان مبتلا به فزون‌كنشي صورت گرفت. روش‌بررسي: طرح اين پژوهش از نوع نيمه‌تجربي با پيش‌آزمون‌پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعهٔ آماري را تمامي دانش‌آموزان پسر بيش‌فعال كلاس پنجم دبستان شهرستان فولادشهر تشكيل دادند. جهت انتخاب نمونه ۳۰ نفر براساس ملاك‌‌هاي ورود به مطالعه، به‌شيوهٔ نمونه‌‌گيري هدفمند انتخاب شده و به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (۱۵ نفر در گروه آزمايش و ۱۵ نفر در گروه كنترل) قرار گرفتند. افراد گروه آزمايش به‌مدت ده جلسهٔ ۹۰‌دقيقه‌‌اي در دورهٔ آموزشي‌درماني مداخلات بهنگام شركت كردند؛ اما براي گروه گواه، مداخله‌‌‌‌اي صورت نگرفت. آزمودني‌هاي دو گروه آزمايش و كنترل در دو مرحله، پيش‌آزمون و پس‌آزمون ازطريق پرسشنامهٔ اعتمادبه‌نفس و پرسشنامهٔ نشانگان كودكان بيش‌فعال ارزيابي شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي نشانگان كودكان بيش‌فعال كانرز (۱۹۹۹) و اعتمادبه‌نفس آيزنگ (۱۹۷۶) بود. داده‌‌هاي پژوهش با استفاده از شاخص‌هاي آمار توصيفي و روش تي‌مستقل و تي‌وابسته به‌ميزان ۰/۰۵ در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۲ تحليل شد. يافته‌ها: نتايج آزمون تي‌مستقل نشان داد كه ميانگين نمرات اعتماد به خود كودكان گروه آزمايش در مرحلهٔ پس‌آزمون درمقايسه با گروه گواه افزايش داشته كه اين افزايش معنادار بود (۰/۰۰۱ p). همچنين نتايج حاصل از تي‌وابسته مشخص كرد كه بين نمرات اعتماد به خود كودكان گروه آزمايش در مرحلهٔ پيش‌آزمون و پس‌آزمون تفاوت معناداري وجود دارد (۰/۰۴۶=p). نتيجه‌گيري: باتوجه به يافته‌ها به‌نظر مي‌رسد برنامهٔ تدوين‌شدهٔ آموزشي‌درماني مداخلات بهنگام سبب افزايش اعتماد به خود در كودكان مبتلا به نارسايي توجه/ فزون‌كنشي مي‌شود.