بررسي فقهي استفادهٔ منجر به تلف از سلول‌هاي بنيادي جنين در مطالعات پيشگيرانه و درمان ناتواني

زمينه و هدف: اين مقاله با هدف بررسي فقهي استفاده‌هاي متنوع منجربه تلف از سلول‌هاي بنيادي جنين كه به روش‌هاي لقاح خارج از رحم تهيه و به‌صورت فريزشده نگهداري مي‌شود در مطالعات پيشگيرانه و درمان ناتواني، از نظر فقه شيعه نگارش شد. روش‌بررسي: با استناد به گزاره‌هاي پذيرفته‌شده در قرآن، سنت، عقل و اجماع در فقه و اصول شيعه، چالش‌هاي محتمل و آراء مخالف در مسائلي مثل جواز عزل و سقط جنين و ديگر مفاهيم مرتبط، از منابع فقهي استخراج و نقد و بررسي شد. يافته‌ها: تقسيماتي براي فهم بهتر اطلاق احكام انسان و پذيرش ممنوعيت تلف عمدي جنين در هريك از مراحل رشد آن در رحم مادر و نيز حرمت لقاح با هدف تلقيح صورت گرفت. نتيجه‌گيري: با نفي ادله‌ٔ ادعاشده در تحريم استفادهٔ منجربه تلف از جنين با استناد به اصل برائت جواز استفاده از جنين لقاح‌يافته در خارج از رحم كه با هدف تناسلي انجام گرفته و امكان عملي حفظ آن تا تبديل‌شدن به انساني وجود نداشته، ثابت شده است.