بررسي شيوع درد و ناتواني بازيكنان واليباليست نخبۀ جوان كشور

زمينه و هدف: با توجه به پيشرفت واليبال در سطح كشور و به‌دنبال آن، افزايش علاقه‌مندي جوانان به اين رشتۀ ورزشي و اهميت سلامتي و تندرستي در اين گروه سني، هدف اين پژوهش بررسي شيوع درد و ناتواني بازيكنان نخبۀ واليباليست جوان بود. روش بررسي: پژوهش حاضر از نوع توصيفي بود. جامعۀ آماري پژوهش حاضر شامل همۀ پسران جوان واليبال حرفه‌اي فعال در ليگ دستۀ برتر كشور بود. ۸۱ نفر از بين جامعۀ آماري مذكور با روش هدفمند در دسترس به‌عنوان نمونۀ تحقيق انتخاب شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات مرتبط با درد و ناتواني از پرسشنامۀ كرنل (هيدگ و همكاران، ۱۹۹۹) به‌همراه پرسشنامۀ دموگرافيك محقق‌ساخته استفاده شد. براي تحليل داده‌ها از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) توسط نرم‌افزار SPSS نسخۀ ۲۴ و همچنين از نرم‌افزار اكسل نسخۀ ۲۰۱۶ استفاده شد. يافته‌ها: درمجموع، ۲۷۱ مورد درد و ناتواني ثبت و به‌ازاي هر بازيكن ۳٫۳۹ محاسبه شد. به‌ترتيب بيشترين ميزان درد و ناتواني مرتبط با اندام تحتاني (۳۸٫۳۸ درصد)، اندام فوقاني (۳۵٫۴۲ درصد) و تنه (۱۸٫۰۸ درصد) بود. همچنين براساس محل اندام، بيشترين ميزان درد و ناتواني به‌ترتيب متعلق به شانه‌ها (۱۷٫۳۴ درصد)، زانو‌ها (۱۶٫۲۴ درصد)، و كمر (۱۱٫۸۱ درصد) بود. بيشترين درد و ناتواني بر اساس پست تخصصي در بازيكنان دريافت‌كنندۀ قدرتي و ليبرو در شانه‌ها (به‌ترتيب با ميانگين ۱۳۶ و ۷۸) و در بازيكنان پشت خط زن، دفاع كننده مياني و پاسور در زانو‌ها (با ميانگين ۱۳۲، ۱۲۲ و ۱۱۵) گزارش شد. همچنين دريافت‌كنندۀ قدرتي بيشترين ميزان (با ميانگين ۶۳٫۲۵) و پاسور كمترين ميزان (با ميانگين ۳۱٫۷۵) درد و ناتواني در اندام‌هاي مختلف بدن را گزارش كرده‌اند. نتيجه‌گيري: باتوجه به بالا‌بودن ميزان درد و ناتواني در اين گروه سني، مي‌توان علت اصلي بروز آسيب‌هاي آتي در اين بازيكنان را به‌ ميزان بالاي درد و ناتواني حين تمرين و مسابقه نسبت داد. اين تحقيق مي‌تواند براي پيشگيري از بروز آسيب‌هاي آتي نوجوان و جوانان به‌كار رود.