مقايسهٔ كاربرد راهبرد‌هاي يادگيري واژگان زبان انگليسي در دانش ‌آموزان مبتلا به لكنت زبان و دانش ‌آموزان عادي

زمينه و هدف: مطالعات تجربي در زمينهٔ استفاده از راهبرد‌هاي يادگيري در دانش‌آموزان با اختلالات توليد گفتار، محدود است. هدف مطالعهٔ حاضر مقايسۀ كاربرد راهبرد‌هاي يادگيري واژگان زبان انگليسي در دانش‌آموزان داراي لكنت زبان و عادي بود. روش ‌بررسي: اين پژوهش توصيفي‌تحليلي از نوع مقايسه‌اي بود. جامعهٔ آماري را دانش‌آموزان عادي و داراي لكنت زبان در شهر رشت تشكيل دادند. براي اجراي اين تحقيق چهل دانش‌آموز داراي اختلال لكنت زبان و عادي در دو جنس دختر و پسر با روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند. انتخاب دانش‌آموزان عادي از دو دبيرستان در رشت و دانش‌آموزان مبتلا به لكنت زبان از ميان مراجعان به سه كلينيك گفتاردرماني در رشت صورت گرفت. مهارت زبان انگليسي شركت‌كنندگان در پژوهش ازطريق آزمون بسندگي نلسون (فولر و كو، ۱۹۷۶) ارزيابي شد كه همه در سطح مقدماتي بودند؛ همچنين همۀ آن‌ها پرسشنامۀ راهبردهاي يادگيري واژگان (اشميت، ۱۹۹۷) را تكميل كردند. تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون تي ‌مستقل براي مقايسهٔ دو گروه توسط نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۵ در سطح معناداري ۰٫۰۵ انجام پذيرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد، ميان ميانگين راهبردهاي تصميم‌گيري در دانش‌آموزان داراي لكنت زبان و دانش‌آموزان عادي تفاوت معنا‌دار وجود نداشت؛ اما بين ميانگين راهبردهاي اجتماعي در دانش‌آموزان داراي لكنت زبان و دانش‌آموزان عادي تفاوت معنا‌دار مشاهده شد (۰٫۰۰۱ p). برطبق راهنماي پيشنهادي آكسفورد، هر دو گروه از نظر استفاده از راهبردهاي تصميم‌گيري در سطح عالي و از نظر استفاده از راهبردهاي اجتماعي در سطح متوسط بودند. نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي پژوهش، دانش‌آموزان عادي و داراي لكنت زبان در بهره‌گيري از راهبردهاي تصميم‌گيري يكسان هستند و با هم تفاوت معنادار ندارند؛ ولي در بهره‌گيري از راهبردهاي اجتماعي، دانش‌آموزان عادي تمايل بيشتري از خود نشان مي‌دهند.