شماره ركورد
1377015
عنوان مقاله
مقايسهٔ اثربخشي آموزش تغييرات سبك زندگي و مؤلفههاي روان شناسي مثبتگرا بر خودكارآمدي، انتظارات پيامد و سلامت رواني دانشجويان
پديد آورندگان
محمدعلي پور ، زهره دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم تحقيقات , بحرينيان ، عبدالمجيد دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم پزشكي - گروه روان شناسي , اصغرنژاد فريد ، علي اصغر دانشگاه علوم پزشكي ايران - گروه روان شناسي
از صفحه
1
تا صفحه
10
كليدواژه
آموزش تغييرات سبك زندگي , آموزش مؤلفههاي روان شناسي مثبتگرا , خودكارآمدي , انتظارات پيامد , سلامت رواني , دانشجويان
چكيده فارسي
زمينه و هدف: با توجه به نقش خودكارآمدي و انتظارات پيامد در برخورد دانشجويان با چالشها و فشارهاي دوران تحصيل، ارائهٔ راهكارهايي براي بهبود اين تعيينكنندههاي فرديآموزشي اهميت دارد؛ بنابراين هدف پژوهش حاضر مقايسهٔ اثربخشي آموزش تغييرات سبك زندگي و آموزش مؤلفههاي روانشناسي مثبتگرا بر خودكارآمدي، انتظارات پيامد و سلامت رواني دانشجويان بود. روشبررسي: تحقيق حاضر نيمهآزمايشي با طرح پيشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعهٔ پژوهش را دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران در سال تحصيلي ۱۴۰۰-۱۳۹۹ تشكيل دادند. نمونههاي اين مطالعه شصت دانشجوي داوطلب و واجد شرايط ورود به پژوهش بودند كه با گمارش تصادفي در دو گروه آزمايش و يك گروه گواه قرار گرفتند (هر گروه بيست نفر). ابزارهاي پژوهش مقياس خودكارآمدي عمومي (شوارزر و جروسلم، ۱۹۹۵)، مقياس انتظارات پيامد دانشجو (لندري، ۲۰۰۳) و پرسشنامهٔ سلامت عمومي (گلدبرگ و هايلر، ۱۹۷۹) بودند. صرفاً براي گروه آزمايشي اول، آموزش تغييرات سبك زندگي (ونپي، ۲۰۱۸) و براي گروه آزمايشي دوم، آموزش مؤلفههاي روانشناسي مثبتگرا (رشيد و سليگمن، ۲۰۱۴) در هشت جلسهٔ نوددقيقهاي برگزار شد. دادهها ازطريق آزمون كاياسكوئر، تحليل كوواريانس تكمتغيره و آزمون تعقيبي بونفروني در نرمافزار SPSS نسخهٔ ۲۴ در سطح معناداري ۰٫۰۵ تحليل شد. يافتهها: پس از كنترل اثر پيشآزمون، بين سه گروه در پسآزمون از لحاظ خودكارآمدي، انتظارات پيامد و سلامت رواني تفاوت معنادار وجود داشت (۰٫۰۰۱ p). تفاوت بين گروههاي آزمايش دوم و گواه (۰٫۰۰۳=p) و تفاوت بين گروههاي آزمايش اول و گواه در متغير خودكارآمدي (۰٫۰۰۱ p) معنادار بود. تفاوت بين گروههاي آزمايش و گروه گواه در دو متغير ديگر نيز معنادار بهدست آمد (۰٫۰۰۱ p). همچنين تفاوت بين گروههاي آزمايش در متغيرهاي خودكارآمدي (۰٫۰۰۱ p)، انتظارات پيامد (۰٫۰۱۴=p) و سلامت رواني (۰٫۰۰۹=p) معنادار بود. نتيجهگيري: براساس يافتههاي پژوهش، هم آموزش تغييرات سبك زندگي و هم آموزش مؤلفههاي روانشناسي مثبتگرا بر ارتقاي سلامت رواني دانشجويان و بهبود خودكارآمدي و انتظارات پيامد آنان اثربخش است؛ ولي آموزش تغييرات سبك زندگي اثربخشي بيشتري درمقايسه با آموزش مؤلفههاي روانشناسي مثبتگرا دارد.
عنوان نشريه
مطالعات ناتواني
عنوان نشريه
مطالعات ناتواني
لينک به اين مدرک