بررسي اثربخشي طرحواره ‌درماني هيجاني بر هيجان خشم و افكار خودكشي در مردان داراي روابط فرازناشويي

زمينه و هدف: داشتن روابط فرازناشويي در يكي از زوجين مي‌تواند اثرات منفي بسياري براي خانواده به‌همراه داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي طرحواره‌درماني هيجاني بر هيجان خشم و افكار خودكشي در مردان داراي روابط فرازناشويي بود. روش‌بررسي: پژوهش حاضر از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌‌آزمون و ‌پس‌‌آزمون با يك گروه آزمايش و يك گروه گواه بود. جامعهٔ اين پژوهش را تمامي زوجيني تشكيل دادند كه به‌سبب خيانت مرد براي مداخلات روان‌شناختي در سال ۱۳۹۹ به مراكز مشاورهٔ شهر تهران مراجعه كردند. از اين ميان تعداد سي نفر داوطلب واجد شرايط وارد مطالعه شدند و با روش تصادفي در دو گروه قرار گرفتند. براي جمع‌آوري داده‌ها از سياههٔ ابراز خشم صفت-حالت-ويرايش دوم (اسپيلبرگر، ۱۹۹۹) و مقياس بك براي افكار خودكشي (بك و استير، ۱۹۶۱) استفاده شد. پروتكل طرحواره‌درماني ليهي (۲۰۰۲) طي نُه جلسه و هر جلسه نود دقيقه صرفاً براي گروه آزمايش به‌كار رفت. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۳ و روش آماري تحليل كوواريانس در سطح معناداري ۰٫۰۵ تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد، طرحواره‌درماني هيجاني بر كاهش هيجان خشم مردان با روابط فرازناشويي اعم از بيان خشم بيروني، بيان خشم دروني، كنترل خشم بيروني و كنترل خشم بيروني تأثير داشت (۰٫۰۰۱ p)؛ همچنين استفاده از مداخلۀ مذكور سبب كاهش افكار خودكشي در اين گروه از مردان شد (۰٫۰۰۱ p). نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي پژوهش، طرحواره‌درماني هيجاني سبب كاهش هيجان خشم و افكار خودكشي در مردان داراي روابط فرازناشويي مي‌شود.