تحليل وضعيت معماري مراكز آموزشي كودكان داراي افت شنوايي و ناشنوا (مطالعهٔ موردي: دبستان دخترانهٔ باغچه‌بان و پسرانهٔ صدريه در شهر يزد)

زمينه و هدف: آسيب‌هاي شنوايي منجربه مشكلات طولاني‌مدت در آموزش و يادگيري زبان در افراد آسيب‌ديده مي‌شود. همچنين محيط آموزشي افراد داراي آسيب شنوايي تأثير زيادي بر يادگيري آنان دارد. هدف اين مطالعه بررسي و تحليل معماري فضاهاي آموزشي دو دبستان مخصوص ناشنوايان و كم‌شنوايان در شهر يزد بود. روش‌بررسي: در اين پژوهش با استفاده از روش تحقيق توصيفي-تحليلي و براساس مطالعات انجام‌شده در دانشگاه گالودت و قوانين معلولان آمريكا و بولتن ساختمان ۹۳، نخست عوامل مؤثر بر طراحي فضاهاي آموزشي مناسب افراد مذكور و مؤلفه‌هاي هر عامل استخراج گرديد و براساس آن چك‌ليست تهيه شد. سپس، به‌منظور بررسي وضعيت معماري موجود دبستان ناشنوايان و كم‌شنوايان در شهر يزد، ازآنجا كه تنها دو مدرسهٔ صدريه (پسران) و باغچه‌بان (دختران) ويژهٔ ناشنوايان در اين شهر وجود دارد، اين دو مدرسه به‌عنوان جامعۀ موردمطالعه بررسي شدند. پژوهشگران به اين دو دبستان رفتند تا با استفاده از روش مشاهده وضعيت موجود با استانداردهاي جمع‌آوري‌شده مقايسه شود. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش حاكي‌از آن بود كه فضاهاي معماري دبستان‌هاي ناشنوا و كم‌شنواي شهر يزد مناسب با وضعيت خاص و نيازهاي اين افراد نيست؛ به‌طوري‌كه هيچ‌كدام از اين دو مدرسه به‌لحاظ ايمني، شرايط آكوستيكي، طراحي فضاي جمعي و مواد و مصالح ساختماني استفاده‌شده در موقعيت مطلوب قرار ندارند. نتيجه‌گيري: باتوجه به يافته‌هاي پژوهش حاضر و تناسب‌نداشتن مراكز آموزشي كودكان داراي افت شنوايي با نيازهاي اين افراد، توجه به موضوعات مذكور به متخصصان در اين زمينه توصيه مي‌شود.