بررسي وضعيت انگيزش تحصيلي و اميد به اشتغال دانشجويان با توجه به جنسيت و افسردگي

زمينه و هدف: شناخت بهزيستي رواني دانشجويان به‌عنوان نيروي انساني لازم براي رشد و توسعهٔ جامعه اهميت دارد. هدف اين مطالعه بررسي وضعيت انگيزش تحصيلي و اميد به اشتغال دانشجويان با توجه به جنسيت و افسردگي بود. روش‌بررسي: پژوهش حاضر از نوع توصيفي-تحليلي بود. جامعهٔ آماري را دانشجويان مقطع كارشناسي دانشكدهٔ علوم انساني دانشگاه تهران، در سال تحصيلي ۹۹-۱۳۹۸ تشكيل دادند. از بين آن‌ها ۳۳۵ نفر به‌صورت دردسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها با توزيع پرسشنامهٔ انگيزش تحصيلي (والراند، ۱۹۹۲) براي بررسي انگيزش تحصيلي دانشجويان، نسخهٔ ‌دوم پرسشنامه‌ٔ افسردگي بك (بك، ۲۰۰۲) براي سنجش شدت افسردگي دانشجويان و پرسشنامهٔ اميد به اشتغال (قريشي ‌راد، ۲۰۰۸) براي بررسي اميد به اشتغال جمع‌آوري شد. تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۱۹ و آزمون تحليل واريانس چندمتغيره، در سطح معناداري ۰٫۰۵ صورت گرفت. يافته‌ها: براساس نتايج تحليل واريانس چندمتغيّره، بين مؤلفه‌هاي انگيزش تحصيلي دختران و پسران تفاوت معنا‌داري وجود داشت (انگيزش دروني: ۰٫۰۰۱ p)، (انگيزش بيروني: ۰٫۰۰۴=p)، (بي‌انگيزگي: ۰٫۰۰۱ p)؛ درحالي ‌كه بين اميد به اشتغال دختران و پسران، تفاوت معنا‌داري مشاهده نشد. همچنين بين مؤلفه‌هاي انگيزش و اميد به اشتغال دانشجويان افسرده و عادي، تفاوت معنا‌دار بود (انگيزش دروني: ۰٫۰۰۱ p)، (انگيزش بيروني: ۰٫۰۰۱ p)، (بي‌انگيزگي: ۰٫۰۰۱ p)، (اميد به اشتغال: ۰٫۰۰۱ p). نتيجه‌گيري: باوجود انگيزش تحصيلي بيشتر دختران، بين اميد به اشتغال دانشجويان در دو جنس تفاوت وجود نداشت. همچنين بين افسردگي با انگيزش تحصيلي و اميد به اشتغال دانشجويان رابطهٔ منفي مشاهده شد.