مقايسهٔ كاركردهاي اجرايي و آشفتگي روان ‌شناختي مادران داراي كودك مبتلا به صرع و مادران داراي كودك سالم

زمينه و هدف: وجود كودك مبتلا به صرع، موجب افت كاركردهاي اجرايي ذهن و آشفتگي روان‌شناختي ساير اعضاي خانواده به‌خصوص مادران آن‌ها مي‌‌شود. هدف از پژوهش حاضر مقايسهٔ كاركردهاي اجرايي و آشفتگي روان‌شناختي مادران داراي كودك مبتلا به صرع و مادران داراي كودك سالم بود. روش‌بررسي: روش پژوهش از نوع علّي-مقايسه‌اي بود. جامعهٔ آماري را تمامي مادران داراي كودك مبتلا به صرع و مادران داراي كودك سالم شهر تبريز در سال ۱۳۹۹ تشكيل دادند. از بين آن‌ها پنجاه مادر داراي كودك مبتلا به صرع به‌روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند. سپس براساس سن و ميزان تحصيلات، همتاسازي پنجاه مادر داراي كودك سالم انجام پذيرفت. ابزار پژوهش، آزمون دسته‌بندي كارت‌هاي ويسكانسين (گرانت و برگ، ۱۹۴۸) و مقياس اضطراب، افسردگي و استرس-۲۱ (لاويبوند و لاويبوند، ۱۹۹۵) بود. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با روش تحليل واريانس چندمتغيري (مانوا) و نيز آزمون‌هاي تي مستقل و مجذور خي با كمك نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۱۷ صورت گرفت. سطح معناداري آزمون‌ها كمتر از ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد، بين ميانگين گروه مادران داراي كودك مبتلا به صرع و گروه مادران داراي كودك سالم در خطاي درجاماندگي (۰٫۰۰۱ p) و خطاي كل (۰٫۰۰۵=p) متغير كاركردهاي اجرايي تفاوت معنادار وجود داشت؛ همچنين بين ميانگين دو گروه مذكور در افسردگي (۰٫۰۰۱ p)، اضطراب (۰٫۰۰۱ p)، استرس (۰٫۰۰۱ p) و آشفتگي روان‌شناختي كل (۰٫۰۰۱ p) تفاوت معنا‌داري مشاهده شد. نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي پژوهش حاضر، مادران داراي كودك مبتلا به صرع افسردگي، اضطراب و استرس و به‌طور كلي آشفتگي روان‌شناختي بيشتري دارند و از نظر كاركردهاي اجرايي خطاهاي بيشتري را نشان مي‌دهند كه اين امر حاكي از آن است كه اين مادران به‌طور مناسب نمي‌توانند از توانايي‌هاي ذهني خود بهره ببرند.