تأثير تمرين اسپارك و بازي ويدئويي فعال بر علايم اوتيسم در كودكان طيف اوتيسم ۶ تا ۱۰ سال

زمينه و هدف: در بسياري از تحقيقات، نشان داده شده است كه فعاليت بدني بر علائم اوتيسم تأثير مثبتي مي‌گذارد، ازاين‌رو مطالعۀ حاضر با هدف مقايسۀ تأثير تمرين اسپارك و بازي ويدئويي فعال بر علائم كودكان ۶ تا ۱۰ سال با اختلال طيف اوتيسم انجام شد.  روش بررسي: اين تحقيقِ نيمه‌تجربي به‌صورت پيش‌آزمون و پس‌آزمون با يك گروه گواه و دو گروه تجربي انجام شد. پس از تأييد طرح تحقيق توسط دانشگاه تهران و انجمن اوتيسم ايران، ۶۰ كودك ۶ تا ۱۰ساله به‌صورت هدفمند انتخاب شدند و به سه گروه ۲۰نفري تمرين اسپارك، بازي كاميپوتري (كينكت) و گواه تقسيم شدند. در پيش‌آزمون، قد و وزن آزمودني‌ها اندازه‌گيري شد و والدين چك‌ليست ارزيابي ATEC (ريملند و ادلسون، ۱۹۹۹) را پر كردند. سپس، در دو گروه تجربي، آزمودني‌ها سه جلسه در هفته، به‌مدت ۸ هفته در تمرين‌هاي هر گروه شركت كردند و در پايان تمرينات، والدين مجدداً چك‌ليست را پر كردند. براي تحليل داده‌ها، از روش تحليل واريانس يك‌طرفه و آزمون تعقيبي توكي در نرم‌افزار SPSSنسخۀ ۲۴ استفاده شد و سطح معناداري آزمون‌ها ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.  يافته‌ها: نتايج تحليل واريانس يك‌طرفه در چهار بخش چك‌ليست نشان داد، تنها در بخش سوم شامل (آگاهي حسي/شناختي) تفاوت معناداري بين گروه‌ها مشاهده شد (۰٫۰۰۵=p). همچنين نتايج آزمون تعقيبي توكي تفاوت معناداري بين گروه كينكت و كنترل (۰٫۰۱۰=p) و كينكت و اسپارك (۰٫۰۱۳=p) نشان داد.   نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج، بازي كينكت مي‌تواند آگاهي حسي/شناختي كودكان را بهبود بخشد. تحقيقات بيشتري در زمينۀ شدت و نوع تمرين و آثار بلندمدت اين نوع تمرينات نياز است.