مقايسهٔ اثربخشي تمرينات يوگا و درمان شناختي - رفتاري بر اضطراب و افسردگي بيماران مبتلا به پسوريازيس

زمينه و هدف: بيماران مبتلا به پسوريازيس علاوه‌ بر تجربهٔ‌ نشانه‌هاي فيزيولوژيك، طيف وسيعي از مشكلات روان‌شناختي شامل افسردگي و اضطراب را تجربه مي‌كنند. هدف پژوهش حاضر مقايسهٔ اثربخشي تمرينات يوگا و درمان شناختي-رفتاري بر اضطراب و افسردگي بيماران مبتلا به پسوريازيس بود. روش‌بررسي: روش مطالعهٔ حاضر از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. تعداد سي بيمار به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و به‌روش تصادفي در سه گروه ده‌نفري تمرين يوگا، درمان شناختي-رفتاري و گواه قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها در پيش‌آزمون و پس‌آزمون، سياهۀ افسردگي بك-ويرايش دوم (بك و همكاران، ۱۹۹۶) و سياهۀ اضطراب بك (بك و استير، ۱۹۹۰) ‌بود. گروه‌ اول آزمايش به‌مدت هشت هفته و هر هفته دو جلسه به تمرينات يوگا پرداخت. گروه دوم آزمايش، به‌مدت هشت هفتهٔ دوجلسه‌اي درمان شناختي-رفتاري را دريافت كرد. براي تحليل داده‌ها، از روش‌هاي آماري تحليل واريانس و تحليل كوواريانس يك‌متغيره در نرم‌افزار آماري SPSS نسخهٔ ۲۳ استفاده شد. سطح معناداري آزمون‌ها ۰٫۰۵ بود. يافته‌ها: نتايج نشان داد، هم تمرينات يوگا و هم درمان شناختي‌رفتاري بر كاهش اضطراب و افسردگي بيماران مبتلا به پسوريازيس مؤثر بودند (۰٫۰۰۱ p). همچنين نتايج پس‌آزمون مشخص كرد، تمرينات يوگا درمقايسه با درمان شناختي-رفتاري اثربخشي بيشتري بر كاهش اضطراب (۰٫۰۰۶=p) و افسردگي (۰٫۰۰۱ p) داشت. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد، هشت هفته تمرينات يوگا درمقايسه با درمان شناختي-رفتاري اثربخشي بيشتري بر كاهش ميزان اضطراب و افسردگي بيماران مبتلا به پسوريازيس دارد؛ بنابراين به اين بيماران پيشنهاد مي‌شود تا در كلاس‌هاي يوگا شركت كنند و از مزاياي رواني اين تمرينات بهره‌مند شوند.