اثربخشي سايكودراما بر احساس گناه در بيماران مبتلا به اختلال وسواس - اجبار

زمينه و هدف: اختلال وسواس - اجبار، اختلالي بسيار ناتوان‌ساز است كه به‌صورت گروه مختلفي از نشانه‌ها تظاهر مي‌كند. يكي از هيجانات مهم در اختلال وسواس، احساس گناه است. هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي سايكودراما بر احساس گناه در بيماران مبتلا به اختلال وسواس-اجبار بود. روش‌بررسي: روش پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعهٔ آماري پژوهش حاضر را افراد مراجعه‌كننده به كلينيك روان‌شناسي و مشاورهٔ نيك آوين شهر اصفهان تشكيل ‌دادند كه طبق نظر روان‌پزشك و براساس پرسش‌نامهٔ وسواس-اجبار مادزلي مبتلا به اختلال وسواس-اجبار تشخيص داده شدند. از ميان آن‌ها ۲۴ نفر به‌عنوان نمونه به‌صورت دردسترس انتخاب شدند. سپس به‌صورت تصادفي و به نسبت مساوي در گروه آزمايش و گروه گواه قرار گرفتند (هر گروه دوازده نفر). قبل و بعد از انجام مداخله براي سنجش احساس گناه افراد، از پرسش‌نامهٔ گناه (عسگري، ۱۳۸۸) استفاده شد. جلسات سايكودراما (نمايش‌درماني) صرفاً براي گروه آزمايش در مدت چهار هفته و هر هفته سه جلسه برگزار شد. تحليل داده‌ها با استفاده از روش آماري تحليل كوواريانس به‌كمك نرم‌افزار SPSS نسخۀ ۲۳ در سطح معناداري ۰٫۰۵ صورت گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد، پس از حذف اثر پيش‌آزمون، در نمرهٔ متغير احساس گناه تفاوت معناداري در پس‌آزمون بين گروه آزمايش و گروه گواه مشاهده شد (۰٫۰۰۱ p). نتيجه‌گيري: سايكودراما موجب كاهش احساس گناه در بيماران مبتلا به اختلال وسواس-اجبار مي‌شود؛ بنابراين پيشنهاد مي‌شود اين درمان‌ در كنار درمان‌هاي دارويي يا درمان مواجهه و جلوگيري از پاسخ، براي كمك به بهبودي بيماران وسواسي ارائه شود.