تعيين اثربخشي آموزش بستهٔ مشاورهٔ پيش از ازدواج برمبناي مفاهيم رويكرد طرحواره‌ درماني، خودمتمايزسازي و واقعيت‌ درماني بر مشكلات بين ‌فردي زوجين در آستانهٔ ازدواج

زمينه و هدف: ازدواج موضوعي پيچيده و چالش‌برانگيز است كه با توجه به عوامل مختلف ازجمله مشكلات بين‌فردي زوجين مي‌تواند موفق يا ناموفق باشد. هدف پژوهش حاضر، تعيين اثربخشي آموزش بسته‌ٔ مشاورهٔ پيش از ازدواج، مبتني‌بر مفاهيم طرحواره‌درماني، خودمتمايزسازي و واقعيت‌درماني بر مشكلات بين‌فردي زوجين در آستانهٔ ازدواج بود. روش‌بررسي: روش پژوهش حاضر، نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري دوماهه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماري پژوهش را زوجين در آستانهٔ ازدواج مراجعه‌كننده به مركز طراحي زندگي شهركرد در سال ۱۳۹۶ تشكيل دادند كه بيست زوج به‌روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند. سپس به‌طور تصادفي در دو گروه متشكل از ده زوج آزمايش و ده زوج گواه قرار گرفتند. براي هر دو گروه، پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري اجرا شد. براي جمع‌آوري داده‌‌ها پرسش‌نامهٔ مشكلات بين‌فردي (هرويتز و همكاران، ۱۹۸۸) به‌كار رفت. اجراي بسته‌ٔ مشاورهٔ پيش از ازدواج در هشت جلسهٔ نوددقيقه‌اي به‌صورت دو بار در هفته صرفاً براي گروه آزمايش صورت گرفت. تحليل داده‌ها با استفاده از روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون تعقيبي LSD در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۲ صورت گرفت. سطح معناداري آزمون‌هاي آماري ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد، اثر اصلي زمان (۰٫۰۰۶=p)، اثر اصلي گروه (۰٫۰۰۱=p) و اثر متقابل زمان و گروه (۰٫۰۰۱=p) بر متغير مشكلات بين‌فردي، معنادار بود. همچنين در گروه آزمايش، ميانگين نمرات پيش‌آزمون متغير مشكلات بين‌فردي زوجين به‌طور معناداري بيشتر از ميانگين نمرات پس‌آزمون (۰٫۰۱۵=p) و پيگيري (۰٫۰۲۴=p) بود. به‌علاوه، تفاوت معناداري بين ميانگين نمرات متغير مذكور بين مراحل پس‌آزمون و پيگيري مشاهده نشد (۰٫۲۲۸=p) كه به‌معناي ماندگاري اثر مداخله در طول زمان در گروه آزمايش است. نتيجه‌گيري: براساس نتايج پژوهش حاضر، آموزش بستهٔ تدوين‌شدهٔ مشاورهٔ پيش از ازدواج برمبناي مفاهيم رويكرد طرحواره‌درماني، خود‌متمايزسازي و واقعيت‌درماني، بر كاهش مشكلات بين‌فردي زوجين در آستانۀ ازدواج اثربخشي دارد.