طراحي الگوي تحليل‌گري منابع انساني در نظام سلامت با رويكرد داده بنياد

زمينه و هدف: با توجه به‌ضرورت جذب، نگهداري و توسعه سرمايه‌هاي انساني در نظام سلامت، فرآيند تحليل‌گري منابع انساني در اين نظام از اهميت بسياري برخوردار است و در تصميم‌گيري‌ها و سياست‌گذاري‌هاي مبتني بر شواهد نيز نقش بسزايي دارد؛ بنابراين هدف از پژوهش حاضر طراحي الگوي تحليل‌گري منابع انساني در نظام سلامت بوده است. روش پژوهش: اين پژوهش به لحاظ هدف كاربردي است و با رويكرد كيفي مبتني بر نظريه داده بنياد، در سال 1402 از طريق مصاحبه نيمه ساختاريافته با 14 نفر از خبرگان و مديران دانشگاه علوم پزشكي كرمان، به روش نمونه‌گيري هدفمند تا رسيدن به سطح اشباع نظري انجام گرفت. مصاحبه‌ها طي فرآيند، مقايسه مستمر شده و همچنين يادداشت‌برداري حين و بعد از انجام مصاحبه‌ها انجام شد. سپس داده‌هاي جمع‌آوري‌شده حاصل از هر مصاحبه نيز با استفاده از كدگذاري باز، محوري و گزينشي با كمك نرم‌افزار MaxQDA 20 تجزيه‌وتحليل شدند كه با دسته‌بندي كدهاي باز، مقوله‌هاي محوري مشخص شدند و در مرحله آخر با مشخص شدن ارتباط بين مقوله‌هاي محوري، كدگذاري انتخابي نيز انجام گرديد. همچنين اعتبار و قابليت اعتماد يافته‌ها بر مبناي معيارهاي چهارگانه باورپذيري، اطمينان‌پذيري، تأييد پذيري و انتقال‌پذيري، بررسي و تأييد شد. يافته‌ها: در شناسايي كدها و مقوله‌هاي تحليل‌گري منابع انساني 370 كدباز، 61 مقوله فرعي و 24 مقوله اصلي حاصل شدند كه درنهايت در 6 محور اصلي شامل پديده مركزي، شرايط علي، زمينه‌اي، مداخله‌گر، راهبردها و پيامدها موردبررسي قرار گرفتند.نتيجه‌گيري: پيشنهاد مي‌شود با هدف توسعه و تعالي فرآيند تحليل‌گري منابع انساني در نظام سلامت، به الگوي استخراج‌شده و ابعاد و مؤلفه‌هاي آن به‌ويژه شرايط علي، شرايط زمينه‌اي و راهبردهاي شناسايي شده توجه گردد.