بررسي وضعيت تاب‌آوري بيمارستان‌هاي منتخب شهر يزد در شرايط بحران در سال 1402

زمينه و هدف: نياز به مراقبت‌هاي بهداشتي يكي از نيازهاي اساسي انسان‌ها در شرايط بحراني و اضطرار است. بيمارستان‌ها و مراكز بهداشتي جزء اولين واحدهايي هستند كه با ارائه خدمات بهداشتي درماني بهينه و به‌موقع مي‌توانند باعث كاهش تلفات شوند. لذا مطالعه حاضر باهدف بررسي وضعيت تاب‌آوري بيمارستان‌هاي منتخب شهر يزد در شرايط بحران در سال 1402 انجام‌شده است. روش پژوهش: اين مطالعه پژوهشي از نوع توصيفي_مقطعي در 5 بيمارستان منتخب شهر يزد (برحسب نوع مالكيت بيمارستان‌ها، به تفكيك بيمارستان‌هاي دانشگاهي A_B_C، خيريه D، خصوصي E) در سال 1402 انجام گرفت. سنجش ميزان تاب‌آوري بيمارستان در بحران با استفاده از پرسشنامه‌ي استاندارد ژونگ كه 9 بعد تاب‌آوري را ارزيابي مي‌كرد، انجام گرديد. پاسخ به سؤالات به‌صورت طيف 5 گزينه‌اي ليكرت (هميشه تا هرگز) بوده و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 26 تجزيه‌وتحليل شد. داده‌هاي كمي با شاخص‌هاي مركزي (ميانگين) و پراكندگي (انحراف معيار) و در ادامه داده‌هاي كيفي (دموگرافيك) به‌صورت تعداد و درصد گزارش شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد وضعيت كلي تاب‌آوري در بيمارستان‌هاي مطالعه حاضر به‌طور متوسط 0/69 ± 3/95 بوده كه در سطح خوب ارزيابي‌شده است. بيش‌ترين نمره مربوط به بيمارستان خصوصي E با ميانگين 0/55 ± 4/30 و كمترين نمره براي بيمارستان دولتي A با ميانگين 0/55 ± 3/75 مي‌باشد كه امتياز بيمارستان A در سطح متوسط و مابقي بيمارستان‌ها در سطح خوب سنجيده شد. نتيجه‌گيري: با توجه به تاب‌آوري متوسط بيمارستان‌ها در تعدادي از حيطه‌ها، تدوين و ارائه برنامه‌هاي آموزشي مرتبط با آمادگي براي شرايط بحراني و برگزاري مانورها و انجام تمرين‌ها با تأكيد بر آموزش كاركنان كليدي پيشنهاد مي‌گردد.