ارزيابي ريسك انتقال هوابرد يك بيماري ويروسي در يك مركز بهداشتي-درماني منتخب در شهر تهران : مطالعه موردي ويروس كوويد-19

مقدمه: كوويد-19 در سالهاي اخير يكي از مهم‌ترين معضل بهداشتي در جهان بوده كه منجر به مرگ و مير و بيماري بسياري از افراد گرديده است. مراكز بهداشتي –درماني به عنوان خط مقدم كه غالباً بيماران و افراد مشكوك به آن مراجعه مي‌كردند، منبعي براي انتقال بيماري از طريق هوا به عنوان راه اصلي انتقال آن بوده اند. لذا، مطالعه حاضر به بررسي ارزيابي ريسك انتقال هوابرد كوويد-19 در يك مركز درماني پرداخته است.روش كار: در مطالعه حاضر، دو بخش اتاق نمونه‌گيري و سالن انتظار يك مركز منتخب بهداشتي-درماني منتخب كرونا جهت ارزيابي ريسك انتقال هوابرد ويروس كوويد-19 تحت دو سناريوي مختلف و با در نظر گرفتن فعاليت، تعداد مراجعين، مدت زمان مواجهه و نرخ تنفس انتخاب شدند. به منظور بررسي ارزيابي ريسك انتقال هوابرد ويروس كوويد-19 از معادله ويلز-ريلي استفاده شد.  يافته ها: اين مطالعه نشان داد كه با افزايش بار ويروسي، ميزان كوانتاي منتشر شده براي همه انواع فعاليت‌ها افزايش پيدا مي‌كند. ميزان نرخ انتشاركوانتا، در فعاليت از نوع صحبت با صداي غيريكنواخت، در هر دو بخش مورد بررسي بيشتر از ساير فعاليت‌هاي بازدمي بوده است (P-Value 0.001) و در عمل تنفس به نسبت ساير فعاليت‌ها كمتر است. همچنين در اتاق نمونه‌گيري، ميزان كلي نرخ انتشاركوانتا اندكي بيشتر از سالن انتظار بود كه البته از نظر آماري معنادار نبود. همچنين، محاسبه ريسك انتقال هوابرد نشان داد كه احتمال انتقال هوابرد ويروس در اتاق نمونه گيري حدود 2 تا 8 درصد بالاتر از سالن انتظار بوده و استفاده از ماسك مي‌تواند به ميزان 77 تا 81 احتمال انتقال ويروس را كاهش دهد. نتيجه گيري: براساس نتايج مطالعه همواره ريسك انتقال هوابرد در اتاق نمونه‌گيري و سالن انتظار وجود داشته و استفاده از ماسك باعث كاهش چشمگير احتمال انتقال هوابرد ويروس مي‌شود. بنابراين، اتخاذ تدابير بهداشتي مناسب مانند جلوگيري از تجمع، استفاده از ماسك، پرهيز از صحبت با صداي بلند، رعايت فاصله گذاري اجتماعي مي‌تواند به كاهش احتمال انتقال هوابرد ويروس كوويد منجر شود.