كنكاشي در چيستي و چگونگي فرايندهاي ساخت ‌واژي در سياق عاميانۀ (نو)جوانان ايراني: مورد پژوهي واژگان استفاده‌ شدۀ كاربران رسانۀ طرفداري

مطالعۀ سياق عاميانۀ زبان، به دليل ماهيت سيّال، كوته ‌زيست، و از حيث اجتماعي اثرپذير آن، مي تواند اطلاعات ذي قيمتي در اختيار زبان‌شناسان بگذارد. به رغم اهميت موضوع، به مطالعۀ اين سياق در فارسي چندان اقبال نشده‌است. پژوهش حاضر، با رويكردي زبان شناسانه و با استخراج واژگان عاميانة استفاده ‌شدۀ (نو)جوانان، كوشيده تا نشان دهد چه فرايندهاي ساخت واژي غالبي در شكل ‌گيري يا تثبيت نقش عضويت درون ‌گروهي آنها دخيل بوده‌است. بدين منظور، ابتدا ۱۱۹ واژۀ غيررسمي از قسمت نظرات كاربران رسانة ورزشي برخط طرفداري طي بازۀ يك سالة (۱۴۰۱-۱۴۰۰) استخراج گرديد و جهت تعيين عاميانه بودن آنها، در قالب يك مقياس ممتد غيررسمي-رسمي در  اختيار نمونه ‌اي مشتمل بر ۳۸۵ نفر از گويشوران بومي پسر و دختر در بازۀ سني ۲۹-۱۵ قرار گرفت. سپس براساس قضاوت مبتني ‌بر شمّ گويشوران بومي، ۶۳ واژه به‌عنوان نمود سياق، كوته ‌فهرست و بررسي ساخت‌واژي شد. يافته ‌ها مؤيد آن است تاآنجاكه به داده هاي جستار كنوني مربوط مي ‌شود، از نظر ماهوي، سياق عاميانۀ عرصۀ اجتماعي مزبور در قالب راهبردهاي حسن ‌تعبير/سوء تعبير خفيف، عموما ماهيتي ديگر ستيزانه دارد. هم چنين، از حيث چگونگي ساخت، لغات با طيفي از فرايندها نظير وام ‌گيري ، قياس، و فرايندهاي فروكاستني هم چون سرواژه ‌سازي و پسين ‌سازي ساخته مي شوند.