كاربرد مدل سازگاري كاليستا روي در مراقبت از بيمار دچار آسيب سوختگي: يك مطالعه موردي

زمينه و هدف: سوختگي يكي از ناتوان‌كننده‌ترين انواع تروما است. آمادگي بيمار براي يافتن راه بهينه براي مقابله با بيماري و همچنين حفظ استقلال و شادي زندگي، بخشي ضروري از روند درماني بيماران سوختگي است. هدف از اين مطالعه، استفاده از مدل سازگاري كاليستا روي در مراقبت از بيمار سوختگي بود.روش‌ها: اين مطالعه، يك مطالعه موردي بود كه با شركت يك بيمار مبتلا به سوختگي بستري در بخش سوختگي بيمارستان بعثت همدان در سال 1401 انجام شد. داده‌ها با استفاده از مشاهده، مصاحبه و مستندات بيمار جمع‌آوري و در چهار بعد، بر اساس مراحل فرآيند پرستاري در مدل سازگاري روي، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.نتايج: نتايج مطالعه نشان داد كه بيمار در ابعاد فيزيولوژيكي، انطباق ادراك از خود، ايفاي نقش، استقلال و وابستگي از رفتارهاي سازگار و ناسازگاري برخوردار بود، كه پس از انجام مراقبت‌هاي پرستاري بر اساس الگوي سازگاري روي، برخي از رفتارهاي ناسازگار وي كاهش يافت. همچنين بر اساس اطلاعات بدست آمده از پرسشنامه بيمارستاني اضطراب و افسردگي (HADS)، بكارگيري مدل سازگاري روي باعث كاهش اضطراب و افسردگي بيمار در سه مرحله شد. به طوري كه نمره كلي پرسشنامه اضطراب و افسردگي در نوبت دوم و سوم نسبت به نوبت اول تكميل پرسشنامه به ترتيب 67 و 68 درصد كاهش يافت.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر، اجراي برنامه مراقبت پرستاري مبتني بر مدل سازگاري روي، مي‌تواند بر سازگاري جسمي، رواني و كاهش رفتارهاي ناسازگار در بيماران دچار آسيب سوختگي مؤثر باشد.