بررسي نيازهاي مراقبتي خانواده‌ي بيماران بستري در بخش‌هاي مراقبت ويژه: يك مطالعه مقطعي

زمينه و هدف: خانواده از مهم‌ترين نهادهاي اجتماعي است و بر اساس اصول مراقبت تسكيني، خانواده‌ بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه مددجو محسوب مي‌شوند. توجه به نيازهاي ايشان يك امر ضروري و در راستاي مراقبت‌هاي پرستاري كل‌نگر است. لذا اين مطالعه با هدف تعيين نيازهاي خانواده بيماران بستري در بخش مراقبت ويژه به انجام رسيد. روش‌‌ها: مطالعه‌ حاضر يك مطالعه مقطعي است. جامعه هدف تمام اعضاي خانواده‌ بيماران بستري در بخش‌هاي مراقبت‌هاي ويژه بيمارستان‌هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه در نيمه اول سال ۱۴۰۱ بود كه به روش نمونه‌گيري غيرتصادفي سهميه‌اي وارد مطالعه شدند. جهت جمع‌آوري داده‌ها از فرم مشخصات جمعيت‌شناختي شركت‌كنندگان و باليني بيماران و پرسشنامه‌ CCFNI استفاده شد. سطح معناداري كمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميانگين سن شركت‌كنندگان در مطالعه ۴۲/۴ سال (حداقل سن ۱۹ و حداكثر ۷۸ سال) بود. ۵۲/۷ درصد اعضاي خانواده بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه مرد و ۴۷/۳ درصد زن بودند. ۳۱/۹ درصد تحصيلات دانشگاهي، ۳۴/۸ درصد تحصيلات ديپلم و ۳۳/۳ درصد تحصيلات زيرديپلم داشتند. ۷۴/۹ درصد از افراد متأهل و ۶۶/۲ درصد داراي فرزند بودند. ميزان نياز مراقبتي شركت‌كنندگان مورد پژوهش، در محدوده بالا با نمره كل ۱۷/۲± ۱۴۳/۳ (۳/۱۸ از بازه بين ۱ تا ۴) بود. مهمترين زيرمقياس‌هاي نيازهاي مراقبتي اعضاي خانواده‌ بيماران بستري در بخش‌هاي مراقبت ويژه به ترتيب نياز اطمينان، نياز راحتي، نياز اطلاعات، نياز مجاورت و نياز حمايت بود. نتيجه‌گيري: نيازهاي مراقبتي خانواده‌ اين بيماران در حد بالا بوده و ميزان نياز به حمايت كمترين و ميزان نياز به اطمينان بالاترين بودند. با توجه به اين كه سنجش و تأمين نيازهاي اعضاي خانواده در راستاي پرستاري جامع‌نگر است لذا احساس نياز مراقبتي بالاي اين افراد حاكي از اهميت بيشتر پرستاران در اين مورد است مخصوصاً چون بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه شرايط خاص و حادتري دارند پرستاران ضمن اجراي مراقبت‌هاي پرستاري دقيق براي بيماران، در تأمين نيازهاي مراقبتي خانواده‌هايشان نيز بايد تلاش كنند.