مقايسه دقت دو ابزار سطح كورتيزول و پرسشنامه در تشخيص ميزان اضطراب قبل از عمل بيماران كانديد جراحي تيروئيدكتومي: يك مطالعه‌ كارآزمايي باليني تصادفي شده

زمينه و هدف: تشخيص ميزان اضطراب قبل از عمل جراحي بيماران مي‌تواند بسياري از چالش‌هاي حين و بعد از عمل را كاهش دهد و به همين خاطر لازم است از ابزارهايي استفاده شود كه دقت بالايي در تشخيص ميزان اضطراب داشته باشد. لذا، مطالعه حاضر با هدف مقايسه دقت دو ابزار سطح كورتيزول و پرسشنامه‌ سنجش اضطراب در تشخيص ميزان اضطراب قبل از عمل بيماران كانديد جراحي تيروئيدكتومي طراحي شد. روش‌ها: مطالعه‌ كارآزمايي باليني حاضر، به منظور مقايسه دقت دو ابزار اندازه‌گيري اضطراب قبل از عمل بيماران تيروئيدكتومي در سال ۱۳۹۹ طراحي شد. انتخاب نمونه‌ها با روش نمونه‌گيري در دسترس با تخصيص تصادفي از طريق بلوك‌هاي چهارتايي انجام گرفت. در گروه آزمون آگاهي بخشي از طريق همتايان صورت گرفت و در گروه كنترل مراقبت‌هاي روتين ارائه شد. قبل و بعد از مداخله آموزشي تكميل پرسشنامه و اندازه‌گيري كورتيزول بزاق ۷۸ نفر از بيماران (۳۹ نفر گروه آزمون و ۳۹ نفر گروه كنترل) بستري در بخش جراحي عمومي وليعصر و انستيتو كانسر بيمارستان امام خميني (ره) تهران انجام شد. نتايج: يافته‌ها نشان داد كه ميزان كورتيزول بزاق بعد از مداخله در گروه آزمون به طور معناداري كمتر از گروه كنترل بود (۰/۰۰۱ p) در حالي كه پرسشنامه اشپيل برگر، اختلاف معناداري بين نمرات اضطراب دو گروه بعد از مداخله نشان نداد (۰/۳۹۷=p). نتيجه‌گيري: از آن جايي كه كورتيزول تحت تأثير عوامل موقعيتي قرار نمي‌گيرد ابزار دقيق‌تري نسبت به پرسشنامه جهت سنجش اضطراب است اما با اين حال توصيه مي‌شود تركيبي از ابزارهاي فيزيولوژيكي و شيميايي جهت سنجش ميزان اضطراب مورد استفاده قرار گيرد.