اثربخشي هيپنوتراپي شناختي رفتاري بر خودكارآمدي، تاب‌آوري، سلامت روان و اختلال خواب كادر درمان مواجه با بيماران مبتلا به كويد 19: يك مطالعه نيمه تجربي

زمينه و هدف: با توجه به اثرات روانشناختي گسترده ناشي از شيوع كوويد-19 در جوامع، شواهد قوي وجود دارد كه كادر درمان بيمارستان‌ها به واسطه شغل خود، مستعد بروز اختلالات روانشناختي متعدد همچون كاهش خودكارآمدي، تاب‌آوري، سلامت روان و بروز اختلال خواب هستند. هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي هيپنوتراپي شناختي رفتاري بر خودكارآمدي، تاب‌آوري، سلامت روان و اختلال خواب كادر درمان مواجه با بيماران مبتلا به كوويد-19 بود.روش‌ها: روش پژوهش نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه است. نمونه مورد پژوهش تعداد 30 نفر از كادر درمان درگير مراقبت از بيماران مبتلا به كوويد-19 در بيمارستان شهيد مدرس تهران بود كه به صورت تصادفي ساده در دو گروه آزمايش و شاهد قرار گرفتند. جلسات هيپنوتراپي شناختي رفتاري به صورت فردي و در هشت جلسه 120 دقيقه‌اي و يك جلسه در هفته برگزار شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد هيپنوتراپي شناختي رفتاري بر خودكارآمدي (0/001 P و 13/15 = F)، تاب‌آوري (0/001 P و 19/59 = F)، سلامت روان (0/001 P و 25/35 = F) و اختلال خواب (0/001 P و 98/43 = F) در كادر درمان مواجه با بيماران مبتلا به كوويد-19 اثرگذار بوده است.نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي پژوهش مي‌توان از اين روش براي درمان اختلالات كادر درمان در شرايط شيوع بيماري كوويد-19 استفاده كرد.