ارتباط سلامت معنوي با استرس شغلي و رضايت شغلي پرستاران شاغل در بخش مراقبت ويژه بيمارستان‌هاي شهر ورامين و حومه: يك مطالعه مقطعي

زمينه و هدف: استرس شغلي در پرستاران بخش‌هاي ويژه علاوه بر سلامت پرستاران بر رضايت شغلي آنها اثرگذار است و معنويت به عنوان يكي از مؤلفه‌هاي سلامتي مي‌تواند با كنترل استرس ناشي از كار به بهبود عملكرد شغلي منجر شود. لذا مطالعه حاضر به منظور تعيين ارتباط سلامت معنوي با استرس شغلي و رضايت شغلي پرستاران مراقبت ويژه انجام شد.روش‌ها: اين پژوهش از نوع مقطعي از طريق تمام‌شماري بر 100 پرستار شاغل در بخش‌هاي مراقبت‌هاي ويژه بيمارستان‌هاي شهر ورامين و حومه در سال 1401 انجام شد. داده‌ها با استفاده از مقياس سلامت معنوي ، استرس پرستاري و پرسشنامه رضايت شغلي مينه سوتا جمع‌آوري شد. يافته‌ها: پرستاران مورد مطالعه از سطح متوسطي از سلامت معنوي (13/27 ± 91/23، دامنه: 118-34)، استرس شغلي(21/11 ± 92/51، دامنه:134-44) و رضايت شغلي(10/89 ± 49/52، دامنه:70-26) برخوردار بودند سلامت معنوي (0/207 = r، 0/390 =P ) و زير مقياس‌هاي آن يعني سلامت مذهبي (0/244 = r، 0/014 = P) و سلامت وجودي (0/248 = r، 0/013 =P ) با حيطه نوع شغل در رضايت شغلي پرستاران داراي همبستگي مثبت معنادار بود، سلامت معنوي با استرس شغلي پرستاران مورد مطالعه همبستگي را نشان نداد (0/050 P).نتيجه‌گيري: سلامت معنوي بالاتر مي‌تواند با رضايت شغلي بيشتر در نوع غل همراه باشد. پيشنهاد مي‌شود نقش سلامت معنوي و ارتباط آن با رضايت شغلي و استرس شغلي در تحليل‌هاي پيشرفته با در نظر گرفتن متغيرهاي مداخله‌گر مورد واكاوي قرار گيرد.