تحليل رقابت‌پذيري كلان‌شهرهاي ايران از منظر گردشگري شهري با تأكيد بر وضعيت كلان‌شهر تهران

امروزه بايد منابع گردشگري را به‌عنوان يك محصول در نظر بگيريم كه عرضه‌كنندگان آن سعي دارند در يك بازار رقابتي، كالاي خود را به بهترين شكل ارائه دهند تا متقاضيان (گردشگران) كالاي ارائه‌شده آنها را نسبت به ساير كالاها ترجيح دهند و اين امر سبب رقابتي‌شدن بازار گردشگري شده است. كلان‌شهر تهران نيز با داشتن منابع و پتانسيل‌هاي مهم گردشگري از اين قاعده مستثني نيست و لازم است منابع و پتانسيل‌هاي گردشگري خود را شناسايي و با در نظر گرفتن وضعيت خود بين رقبا، آنها را اولويت‌بندي، تقويت و عرضه كند. در همين راستا پژوهش حاضر به دنبال بررسي وضعيت پتانسيل‌هاي گردشگري كلان‌شهر تهران نسبت به ساير كلان‌شهرهاي كشور است. اين پژوهش ازنظر هدف، كاربردي و ازنظر روش، توصيفي - تحليلي است. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل متخصصان و مسئولان حوزه گردشگري است كه با روش نمونه‌گيري گلوله برفي، تعداد 15 نفر در اين پژوهش شركت كرده‌اند. براي تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش از نرم‌افزار Meta-SWOT استفاده شده است. بررسي‌هاي اين پژوهش نشان داده‌اند از بين كلان‌شهرهاي رقيب تهران در زمينه توسعه گردشگري، شهرهاي زاهدان، بندرعباس، اهواز و اراك كمترين امتياز رقابتي و شهرهاي اصفهان، شيراز، مشهد و تبريز بيشترين امتياز رقابتي را كسب كرده‌اند. همچنين نبود اولويت و اهميت مقوله گردشگري بين تصميم‌گيران و سياست‌مداران، عامل تحريم‌هاي بين‌المللي، عامل تعارض فرهنگي گردشگران با فرهنگ بومي مهم‌ترين عامل‌ها و موانع كلان پيش روي توسعه گردشگري كلان‌شهر تهران هستند. ازجمله مهم‌ترين منابع و پتانسيل‌هاي كلان‌شهر تهران مي‌توان به پتانسيل‌هاي سلامتي و پزشكي و مكان‌هاي ويژه تفريحي در جهت موفقيت و پيشبرد توسعه گردشگري كلان‌شهر تهران اشاره كرد.