طراحي مدل عوامل مؤثر بر درآمد مناطق شهرداري تهران با استفاده از روش داده‌هاي تابلويي (FGLS و PCSE)

منابع وصولي توسط شهرداري‌هاي مناطق شهري تهران، حدود نيمي از كل منابع وصولي اين نهاد را تشكيل مي‌دهد. در اين مطالعه، به شناسايي و تعيين عوامل مؤثر بر منابع وصولي شهرداري‌هاي مناطق 22گانه تهران، طراحي مدل و تخمين ضرايب اثرگذاري با استفاده از روش اقتصادسنجي حداقل مربعات تعميم‌يافته امكان‌پذير و تصحيح خطاي استاندارد داده‌هاي تابلويي براي داده‌هاي فصلي در دوره زماني 1399-1395 پرداخته شده است. براساس يافته‌هاي اين مطالعه، منابع وصولي شهرداري‌هاي مناطق، عمدتاً وابسته به رونق بخش ساختمان (تعداد معاملات مسكن، تعداد پروانه‌هاي ساختماني صادره و قيمت زمين) با شدت قابل توجه و وضعيت جمعيت ساكن در منطقه (تراكم جمعيت) است؛ بنابراين، با توجه به اينكه سهم هزينه صدور پروانه ساختماني در مناطق شمالي از كل هزينه‌هاي توليد مسكن در مقايسه با همين سهم در مناطق جنوبي، بسيار كوچك است (به علت اختلاف قابل توجه قيمت زمين در مناطق شمالي و جنوبي شهر) و همچنين، وجود انحراف معني‌دار در قيمت منطقه‌اي املاك (دفترچه مرجع تعيين قيمت عوارض) از شاخص متناظر مبتني بر قيمت بازار، پيشنهاد مي‌شود به سياست افزايش قيمت پروانه‌هاي ساختماني، به‌ويژه در دوره‌هاي رونق با هدف افزايش درآمدهاي شهرداري تهران و همچنين، باز توزيع ثروت و سرمايه‌گذاري در بخش مسكن ميان مناطق مختلف شهري توجه شود.