بررسي و تحليل اثر سياست‌هاي مالي دولت بر پراكندگي جغرافيايي بنگاه‌هاي توليدي در بين استان‌هاي ايران: مطالعه موردي صنعت پوشاك

اين مقاله با هدف بررسي و تحليل اثر سياست‌هاي مالي دولت بر پراكندگي جغرافيايي صنايع توليدي پوشاك در استان‌هاي ايران با استفاده از داده‌هاي پانل پويا و روش گشتاورهاي تعميم‌يافته در دوره زماني 1399-1381 انجام گرفته است. براي سنجش ميزان تمركز بنگاه‌ها از شاخص تمركز هرفيندال – هيرشمن (HHI) و براي سنجش سياست‌هاي مالي دولت از دو متغير سهم بودجه عمراني استان و معافيت‌هاي مالياتي موضوع ماده 132 (ق.م.م) استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان‌دهنده اثر مثبت و معني‌دار متغير سهم استان از بودجه عمراني بر انتخاب مكان فعاليت بنگاه است؛ اما معافيت‌هاي مالياتي نتوانسته است اثر معني‌داري بر انتخاب مكان فعاليت اقتصادي صنايع توليدي پوشاك داشته باشد؛ بنابراين، توصيه مي‌شود ابتدا مواردي ارزيابي شوند كه در تصميم‌گيري مكان فعاليت بنگاه مؤثر هستند و در صورت اطمينان از برتري فوايد اجتماعي پراكندگي بنگاه‌ها بر تمركز آنها، سياست معافيت‌هاي مالياتي ماده 132 (ق.م.م) بازنگري شود تا كارايي لازم را مطابق اهداف سياست‌گذار داشته باشد.