ارائه مدل توسعه گردشگري ورزشي هوشمند با اينترنت اشياء در ايران

هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل توسعه گردشگري ورزشي هوشمند با اينترنت اشياء در ايران بود. روش پژوهش، تركيبي، اكتشافي و متوالي (كيفي- كمّي) بود. جامعه آماري در بخش كيفي شامل اساتيد دانشگاهي آشنا با اينترنت اشياء كه پژوهش‌هايي در اين زمينه انجام داده بودند، كارشناسان اينترنت اشياء در مركز آيوتيك ايران و برخي از مديران گردشگري و گردشگري ورزشي كه تجربه استفاده از اينترنت اشيا را داشتند، بود. با بهره‌گيري از روش نمونه‌گيري هدفمند و گلوله‌برفي و تكنيك اشباع نظري به نمونه‌گيري در بخش كيفي اقدام شد (20 نفر). براي تحليل داده‌هاي مربوط به مصاحبه از روش كدگذاري استفاده شد. جامعة آماري بخش كمّي اين پژوهش، همان بخش قبلي (50 نفر) با نمونه‌گيري تمام‌شمار بود. براي جمع‌آوري اطلاعات در بخش كمّي از پرسش‌نامه محقق‌ساخته برگرفته از بخش كيفي استفاده شد كه به دو بخش كلي ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي و سؤال‌هاي آن تقسيم شد. اين پرسش‌نامه شامل 59 گويه و در قالب شش مؤلفه‌ اصلي به‌صورت پنج گزينه‌اي ليكرت (خيلي زياد=5 امتياز تا خيلي كم=1 امتياز) بود. در بخش كيفي پژوهش مشخص شد كه مقوله‌ها در قالب 59 كد مفهومي مشخص شدند و در دل ابعاد شش‌گانه مدل پارادايمي جاي گرفتند. در بخش كمّي نيز مشخص شد كه هر شش مؤلفه‌ اصلي پژوهش از برازش مناسبي برخوردار بود. استفاده از اينترنت اشياء با توجه به مزاياي بسياري كه دارد، براي رشد صنعت گردشگري ورزشي كشور بسيار مفيد و ضروري است؛ ازاين‌رو پيشنهاد مي‌شود مديران گردشگري ورزشي كشور از تكنيك‌هاي اينترنت اشياء استفاده كنند.