تاثير تيمارحرارتي در دوره جنيني بر مقاومت گرمايي، قابليت جوجه‌درآوري و فراسنجه‌هاي خوني جوجه‌هاي گوشتي

به منظور بررسي اثر مدت زمان‌هاي مختلف تيمار حرارتي در دوره جوجه‌كشي بر مقاومت گرمايي، قابليت جوجه‌درآوري و بيوشيمي خون جوجه‌هاي گوشتي سويه راس(308)، تعداد 608 عدد تخم‌مرغ نطفه‌دار در قالب طرح كاملا تصادفي با چهار تيمار و چهار تكرار استفاده شد. گروه‌هاي آزمايشي شامل مدت زمان‌هاي مختلف تيمار حرارتي(شاهد(صفر)، شش، 12 و 18 ساعت) بود كه در روزهاي هفت تا 16 دوره جنيني در دماي 39/5 درجه سلسيوس و رطوبت 65 درصد قرار گرفتند. روز هفتم تخم‌مرغ‌هاي بدون نطفه يا مرده پس از نورسنجي حذف شدند. نتايج نشان داد سطح هورمون‌هاي تيروييدي و دماي سطح صورت به عنوان شاخص متابوليسم پايه و مقاومت گرمايي در گروه هاي 6، 12 و 18 ساعت كاهش يافت(0/05 P). ميزان جوجه درآوري در تخم‌مرغ‌هائي صفر(شاهد)، 6و 12 ساعت در معرض تيمار حرارتي قرار گرفتند بيشتر از ساير گروه‌ها بود(0/05 P) و در تيمار 18 ساعت كاهش جوجه درآوري مشاهده شد. مدت زمان جوجه‌كشي تخم‌مرغ هائي كه كه در معرض تيمار حرارتي قرار گرفتند بيشتر بود(0/05 P). در حالي كه اثر تيمارهاي آزمايشي بر وزن، طول و كيفيت جوجه معني دار نبود. درصد كيسه زرده در همه گروه‌ها نسبت به گروه شاهد بالاتر بود(0/05 P). افزايش مدت زمان تيمار باعث افزايش معني‌داري نسبت جنس ماده شد(0/05 P). اسيد اوريك و پروتئين تام در گروه شش، 12 و 18 ساعت كاهش معني‌داري در مقايسه با شاهد داشت(0/05 P). در مجموع بر اساس نتايج اين پژوهش تيمار حرارتي 6 و 12 ساعت بدون داشتن اثر منفي بر جوجه درآوري، باعث القاي مقاومت گرمايي شده است.