اثر افزودن منابع پروتئين عبوري در جيره انتظار زايش بر توليد شير، آغوز و وزن گوساله در گاوهاي هلشتاين طي فصل گرم

هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر افزودن پروتئين غيرقابل تجزيه شكمبه‌اي به جيره دوره انتظار زايش گاوهاي هلشتاين بر توليد شير، وزن تولد گوساله و تركيبات آغوز طي فصل گرم بود. 88 رأس گاو هلشتاين چندبار زايش كرده، 30 روز پيش از تاريخ زايش مورد انتظار وارد طرح شدند و به يكي از دو تيمار شامل پروتئين خام پايين (14.3 درصد پروتئين خام با چهار درصد پروتئين غير قابل تجزيه در شكمبه) و پروتئين خام بالا (17.1 درصد پروتئين خام با شش درصد پروتئين غير قابل تجزيه در شكمبه) اختصاص يافتند. در دوره انتظار زايش و تازه‌زا، جيره‌ها در حد اشتها به گاوها تغذيه شدند. پس از زايش، تمام گاوها به مدت 21 روز جيره يكساني دريافت كردند. توليد شير تمام گاوها به طور روزانه از روز زايش تا 21 روز پس از زايش ثبت گرديد. نمونه‌هاي شير هر گاو دوبار در هفته براي اندازه‌گيري تركيبات شير جمع‌آوري شد. ارزيابي امتياز وضعيت بدني در روزهاي 30-، 3-، صفر و 21 روز نسبت به زايش انجام شد. توليد شير و مقدار پروتئين و لاكتوز شير گاوهائي كه جيره با پروتئين بالا دريافت كردند بيشتر و درصد چربي شير آن‌ها كمتر بود (0.05 P). تغييرات امتياز وضعيت بدني بين گاوهاي دو تيمار در دوره پيش و پس از زايش متفاوت نبود. با توجه به نتايج حاصل، تغذيه جيره حاوي پروتئين عبوري بالا در دوره انتظار زايش طي فصل گرم سبب افزايش توليد شير و كاهش درصد چربي شير در بعد از زايش مي شود.