اعتبارسنجي روايات ابوبصير در الغيبة نعماني

محمد بن ابراهيم نُعماني، متكلم و محدث شيعي قرن چهارم هجري است كه مشهورترين و قابل اعتماد‌ترين و در دسترس‌ترين اثر وي، كتاب الغيبة اوست؛ كه در اوايل دورۀ غيبت كبري و با به درازا كشيده شدن غيبت امام زمان (ع) نگارش يافته است. با توجه به اينكه بيشترين ميزان روايات مهدويت و غيبت، متعلق به شخص ابوبصير است و در كتاب الغيبة نعماني نيز، حدود 11 راوي بيشترين ميزان روايات (يعني ٥١ روايت) را از او به خود اختصاص داده‌اند، و با توجه به اين تعداد زياد روايات ابوبصير دربارۀ مسئلۀ غيبت و مهدويت، سؤالاتي پيش‌روي ما قرار مي‌گيرد كه: چرا بيشتر روايات غيبت، از ابوبصير هستند؟ آيا اين وضعيت ارتباطي به فرقه‌هاي انحرافي ايجادشده در زمان صادقين (ع) و مسئلۀ غيبت و مهدويت ندارد؟ و ازسوي ديگر، آيا اين روايات معتبرند؟ در نوشتار حاضر، ضمن گزارش آماري روايات ابوبصير، به بررسي وضعيت رجالي او و راويان او در الغيبة نعماني پرداخته شده است؛ و در انتها نتيجه‌گيري شده است كه بيشتر روايات او، از طريق فرقۀ واقفيه به كتاب الغيبة سرايت نموده است؛ و اين رواياتِ مهدوي، معتبر نيستند.