طراحي مدل مديريت ارتباط با كاركنان (در بانك ملي ايران)

مديريت روابط با كاركنان، روند نوظهوري را دررابطه‌با مديريت منابع انساني با ساخت و حفظ روابط فردي و متقابلاً روابط ارزشمند با كاركنان بر مبناي فناوري اطلاعات تشكيل مي‌دهد مديريت ارتباط با كاركنان را مي‌توان يك ابزار و فرايند راهبردي جهت توانمندسازي مديران براي مديريت منابع انساني در نظر گرفت. هدف اين پژوهش طراحي مدل طراحي مدل بهبود عملكرد مبتني بر مديريت ارتباط با كاركنان با رويكرد داده‌بنياد است. روش پژوهش كيفي‌- استقرايي است و از نظريه زمينه‌اي اشتراوس - كوربين استفاده‌شده است. ابزار گردآوري داده‌ها مصاحبه نيمه‌ساختارمند بود و اطلاعات با استفاده از روش‌هاي كدگذاري باز، محوري و انتخابي تجزيه‌وتحليل شد. مشاركت‌كنندگان، متخصصان موضوعي واجد شرايط در بانك ملي ايران بودند كه از طريق نمونه‌گيري گلوله‌برفي تا 11نفر به سطح اشباع نظري داده‌ها رسيد. نتايج با 10مقوله كلي در قالب مدل پارادايمي كه اين عوامل دربرگيرنده شرايط علي (فرهنگ‌سازي، تعامل با سرمايه‌هاي انساني سازماني، ساختاري) پديده محوري)(بهبود عملكرد مبتني بر مديريت ارتباط با كاركنان()، شرايط زمينه‌ساز (بستر فرهنگ بانكداري)، شرايط مداخله‌گر (مديريت عاطفي) و راهبردها(بهبود عملكرد، بهينه‌سازي و ساختار مبتني بر مديريت ارتباط با كاركنان و پيامدها (ارتقاي سيستم بانكي، كارايي و اثربخشي) است.