تاثير مديريت دانش بر اقتصاد دانش‌بنيان با نقش ميانجي ذهنيت كارآفرينانه

اين پژوهش به بررسي تأثير مديريت دانش از نظر توسعه اقتصاد دانش‌بنيان با نقش واسطه‌اي ذهنيت كارآفرينانه مي‌پردازد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ ماهيت و روش توصيفي-پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش حاضر مديران شركت مترو مي‌باشد. به‌منظور برآورد حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده شده است كه حجم نمونه برابر با 73 نفر محاسبه گرديد. براي نمونه‌گيري از روش تصادفي ساده كه زيرمجموعه‌اي از نمونه‌گيري احتمالي است، استفاده گرديد. اين مطالعه داده‌ها را با استفاده از پرسش‌نامه استاندارد كه روايي و پايايي آن تائيد شده است ‌، جمع‌آوري نموده است. از نرم‌افزار spss و pls و مدل‌سازي معادلات ساختاري براي آزمون فرضيه‌ها استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه مديريت دانش تأثير مثبت و معناداري بر اقتصاد دانش‌بنيان و ذهنيت كارآفرينانه دارد. علاوه بر اين، ذهنيت كارآفريني نقش مثبت و معناداري در ميانجيگري رابطه بين مديريت دانش و اقتصاد دانش‌بنيان دارد. نتايج حاكي از آن است كه دانش يكي از ابزار اصلي براي پاسخ به اقتصاد مبتني بر دانش است و داشتن نيروي انساني كه داراي ذهنيت كارآفريني باشد نقش بسيار حياتي در پيشبرد اقتصاد دانش‌بنيان دارد. اين مطالعه به شكافي در ادبيات مربوط به رابطه بين مديريت دانش، اقتصاد دانش‌بنيان و ذهنيت كارآفرينانه پرداخته است و نتايج حاكي از عملكرد ذهنيت كارآفرينانه است، زيرا اطمينان از اينكه كاركنان شركت‌ها فرصت‌هاي كارآفريني را مي‌شناسند، عنصر مهمي در ايجاد اقتصاد دانش‌بنيان است.