شناسايي و اولويت‌بندي ريسك‌هاي زنجيره تأمين براساس كارت امتيازي متوازن و ارائه راهكارهايي براي تاب‌آوري

با توجه به افزايش قابل توجه ريسك‌هاي زنجيره تأمين در سال‌هاي اخير، ارزيابي ريسك زنجيره تأمين امروزه بيش از هر زمان ديگري اهميت يافته است. هدف اين پژوهش، شناسايي و اولويت بندي ريسك هاي زنجيره تأمين بر اساس كارت امتيازي متوازن و ارائه راهكارهايي براي تاب‌آوري زنجيره تأمين است. براي شناسايي ريسك هاي زنجيره تأمين به بررسي و مطالعه منابع، مقاله‌ها و كتب حوزه زنجيره تأمين و ريسك زنجيره تأمين پرداخته شد. در نهايت ليستي از ريسك‌هاي مرتبط با زنجيره تأمين تهيه شد. سپس ريسك‌هاي موجود در شركت تارآبگين بر اساس ابعاد پنج گانه كارت امتيازي متوازن دسته‌بندي شدند. در اين گام از روش FMEA براي امتيازدهي ريسك‌ها استفاده شد؛ در گام بعدي پژوهش براي اولويت بندي ابعاد كارت امتيازي متوازن از روش ابتكاري كه بر اساس سه شاخص FMEA يعني شدت، وقوع و تشخيص و روش تصميم‌گيري چندشاخصه AHP شكل گرفته شده است، استفاده شد و رتبه‌بندي ابعاد كارت امتيازي متوازن به‌دست آمد. سپس مجددأ از سه شاخص FMEA استفاده شد و اين بار به كمك روش تصميم‌گيري TOPSIS ريسك‌هايي كه در هر دسته قرار گرفته بودند رتبه‌بندي شدند در نهايت درگام آخر بر اساس ريسك‌ها، راهكارها و استراتژي‌هاي تاب‌آوري كه از مطالعه منابع اين حوزه به‌دست آمده بودند ارائه شد تا تاب‌آوري زنجيره تأمين شركت تارابگين امكان پذير شود. نتايج به‌دست آمده نشان مي‌دهد كه بعد مشتري داراي بيشترين اولويت و بعد رشد و يادگيري داراي كمترين اولويت براي شركت تارابگين ذوب آهن اصفهان است.