الگوي تحليلي نقش واسطه گري نوآوري سازماني بين بازارگرايي و عملكرد كسب و كارهاي كوچك و متوسط استان آذربايجان شرقي

پژوهش حاضر با هدف تحليل ارتباط بازارگرايي، نوآوري سازماني و عملكردكسب وكارهاي كوچك و متوسط انجام گرديده است. براي اين منظور ابتدا، با رويكرد اكتشافي و با مرورجامع ادبيات، فرضيات پژوهش تدوين و ابعاد/مولفه ها و نيز شاخص هاي سنجش هريك از متغيرهاي مذكور شناسايي و سپس، با برقراري روابط نظري بين سازه هاي اصلي پژوهش، مدل مفهومي طراحي گرديد. داده هاي مورد نياز براي آزمون فرضيات با ابزار پرسشنامه از نمونه آماري 170 نفره از مديران، كارشناسان و دست اندركاران اجرايي كسب وكارهاي كوچك و متوسط استان آذربايجانشرقي با روش نمونه گيري در دسترس گردآوري شد.چارچوب پيشنهادي با تحليل داده هاي ميداني و روش مدلسازي معادلات ساختاري اعتبارسنجي و مدل نهايي ارائه شد. بر اساس يافته هاي پژوهش، ارتباط مستقيم و معنادار بازارگرايي و عملكرد كسب وكارها و نيز ارتباط مثبت و معنادار نوآوري سازماني با عملكرد تاييد شد. همچنين، تاثير بازارگرايي بر عملكرد از طريق تاثيرگذاري بر نوآوري سازماني نيز مورد تاييد قرار گرفت. مقادير مربوط به ضريب مسيرها در مدل نهايي تحقيق نشان داد كه بازارگرايي به ميزان 23.3 درصد از تغييرات متغير عملكرد را بطور مستقيم تبيين مي كند. علاوه براين، متغير بازارگرايي بطور غيرمستقيم و از طريق متغير ميانجي نوآوري سازماني به ميزان 21 درصد بر متغيرعملكرد تاثير دارد. همچنين، مقدار آماره (0.47 (VAF= براي تعيين شدت اثر غيرمستقيم بازارگرايي بر عملكردكسب و كار از طريق متغير ميانجي نوآوري سازماني نشان داد كه تقريباً نيمي از اثر كل بازارگرايي بر عملكرد كسب و كار از طريق غيرمستقيم توسط متغير ميانجي نوآوري سازماني تبيين مي شود.