نقش واسطه اي نشانگان وسواسي جبري در رابطه عزت نفس و سايبركندريا در دانشجويان

مقدمه: سايبركندريا را مي توان يكي از چالش هاي نوپديد در عصر اينترنت دانست. با تاكيد بر اين موضوع كه عزت نفس و نشانگان وسواسي جبري يكي از موضوعات اصلي پژوهش در جوانان مي باشد و شناسايي عوامل مربوط به افزايش سايبركندريا لازم است. بدين منظور هدف پژوهش حاضر نقش واسطه اي نشانگان وسواسي جبري در رابطه عزت نفس و سايبركندريا در دانشجويان بود.روش: طرح پژوهش حاضر، از نوع توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري موردمطالعه در پژوهش حاضر، دانشجويان دانشگاه شهيد مدني آذربايجان بودند كه تعداد 262 نفر به‌صورت نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چند مرحله اي انتخاب شدند. جهت گردآوري اطلاعات از پرسشنامه سايبركندريا مك الروي و شولين (CSS)، پرسشنامه وسواس فكري-عملي فوا و همكاران (OCD-R) و پرسشنامه عزت‌نفس روزنبرگ (SES) استفاده‌شد. تجزيه‌وتحليل داده‌هاي پژوهش با استفاده از نرم‌افزار SPSS و ليزرل انجام گرديد.يافته ها: نتايج مدل يابي معادلات ساختاري نشان داد مدل اندازه گيري شده پژوهش با مدل مفهومي برازش مطلوب دارد. در مورد اثرات مستقيم، نتايج نشان مي دهد كه عزت نفس با سايبركندريا و نشانگان وسواسي جبري رابطه مستقيم دارد. همچنين نشانگان وسواسي جبري با سايبركندريا رابطه مستقيم دارد. در مورد اثر غير مستقيم، نتايج نشان داد كه نشانگان وسواسي جبري به صورت واسطه اي بر رابطه ميان عزت نفس و سايبركندريا تاثير دارد. نتيجه گيري: نتايج پژوهش نشان داد كه نشانگان وسواسي جبري در رابطه بين عزت نفس و سايبركندريا نقش واسطه اي دارد. توجه به اين مكانيسم تاثير، در تدوين مداخلات پيشگيرانه و درماني كارآمد براي سايبركندريا مي تواند موثر باشد.