سوادسلامت و عوامل موثر بر آن در بزرگسالان :يك مطالعه‌ي پيمايشي در جنوب غرب ايران

زمينه و هدف: سواد سلامت به عنوان يك تعيين‌كننده‌ي سلامت يكي از راهبردهاي كليدي سياست سلامت همگاني به شمار مي‌رود. پژوهش حاضر به منظور بررسي تعيين سطح سواد سلامت و عوامل موثر بر آن در بين مراجعان به مراكز خدمات جامع سلامت شهرستان ايلام انجام شده است. روش بررسي: در سال ۱۴۰۱ و در اين مطالعه توصيفي- تحليلي، تعداد ۴۲۹ نفر از مراجعان ۱۸ تا ۶۵ ساله به مراكز خدمات جامع سلامت منتخب سطح شهرستان ايلام بررسي گرديدند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها، پرسش‌نامه‌ي سواد سلامت بزرگسالان با نام هليا بود؛ نمونه‌گيري به صورت خوشه‌اي و در قالب نه خوشه انجام شد؛ كه هر خوشه شامل ۵۰ نمونه بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌هاي آماري توصيفي، ضريب همبستگي پيرسون وآناليز واريانس يك‌طرفه با سطح معناداري ۰۵/۰ تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: بر اساس نتايج ميانگين نمره كلي سواد سلامت۱۶/۵۰±۸۰/۱۶ بود. در سطح بندي سواد سلامت۱۸/۹۷ درصد افراد، سواد سلامت ناكافي ونه چندان كافي و ۴۴/۳۹ درصد شركت‌كنندگان، سواد سلامت عالي داشتند. ميانگين نمره‌ي سوادسلامت به تفكيك ابعاد سلامت شامل دسترسي به اطلاعات سلامت۷۴/۶۵، فهم و درك اطلاعات ۸۱/۸۱، مهارت خواندن اطلاعات ۷۴/۱۲، ارزيابي اطلاعات ۷۵/۰۵ و تصميم‌گيري و رفتار اطلاعات ۹۲/۶۱ مي‌باشد. بين متغيرهاي شغل، تحصيلات و درآمد با سواد سلامت كلي ارتباط معني‌داري مشاهده شد(۰۰۱/۰≥P)؛ در حالي‌كه بين سواد سلامت كلي با سن، جنسيت و محل سكونت ارتباط معناداري مشاهده نشد(۰/۰۵≤P).نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه‌ي حاضر نشان داد كه اقشار آسيب‌پذير به مراتب از سطح سواد پايين‌تري برخوردار هستند؛ همچنين با‌توجه به تأثير تحصيلات در بالارفتن سطح سواد سلامت افراد، بهتر است با استفاده از ظرفيت رسانه‌هاي جمعي، شبكه‌هاي اجتماعي، آموزش از طريق مراكز به گيرندگان خدمت در بهبود سطح سواد به عنوان يك تعيين‌كننده‌ي بالقوه‌ي سلامت جامعه گام برداشت.