فراتحليلي بر سازو كارها و راهبردهاي سازگاري با تغييرات اقليمي و مهاجرت در ايران

مقاله حاضر از طريق فراتحليل كيفي 42 مطالعه انجام شده در حوزه سازو كارها و راهبردهاي سازگاري با تغييرات اقليمي طي سالهاي 1390 تا سال 1401 را مورد بررسي قرار داده است.در اين نوشتار اطلاعات كامل توصيفي 9 مولفه روش شناسي مربوط به آثار علمي مورد مطالعه ارائه گرديده است. هم‌چنين از منظر محتوايي با تاكيد بر تلفيق و طبقه بندي سازو كارهاي سازگاري با تغييرات اقليمي و مهاجرت، 94 سازوكار و راهكار سازگاري با فراواني 363 در قالب 7 كلان راهبرد اصلي طبقه‌بندي و اولويت‌بندي شده است. بر اين مبنا بيش از 60 درصد سازو كارها و راهكارها مربوط به راهبردهاي فني، زراعي و آب و خاك بوده است و كمتر از 40 درصد از سازو كارها و راهكارهاي ارائه شده به راهبردهاي حمايتي، سياست‌گذاري و ظرفيت‌سازي اختصاص يافته است. در پايان توصيه هايي با ماهيت مطالعاتي و سياستي در راستاي ساماندهي و جلوگيري از مهاجرت‌هاي اقليمي در كشورپيشنهاد شده است.