مطالعه ژئوشيميايي زادگاه خاك هاي منطقه افيوليتي گيسيان سيلوانا اروميه

افيوليت گيسيان بازمانده اي از نئوتتيس است كه در شمال باختري ايران در تقاطع كمربند هاي افيوليتي جنوب شرقي تركيه، شمال شرقي عراق و ايران قرار گرفته است. مقايسه ژئوشيميايي خاك ها با ميانگين سنگ هاي جهاني و منطقه مطالعاتي به تعيين گروه تركيبي خاك هاي منطقه انجاميد. شواهد ژئوشيميايي گروه اول از نمونه هاي خاك با درصد سيليس پايين توسط نمودارهاي هاركر و مثلثي، نزديك به موقعيت سنگ هاي اولترامافيكي منطقه (سرپانتنيت ها) و گوشته اوليه بوده و شباهت تركيبي آن ها را توجيه مي كند. گروه دوم از خاك ها در گستره ي بين پوسته زمين و بازالت جهاني هستند و بيش تر نزديك بازالت پراكندگي نشان مي دهند. الگوي به هنجار شده عناصر نادرخاكي REE در اين گروه از خاك ها مشابه الگوي سنگ هاي مافيك منطقه است و در نمودار عناصر جزئي نيز در گروه مافيك طبقه‌بندي شده است. خاك هايي با درصد سيليس بالا در نمودار اكسيدهاي عناصر اصلي و جزئي نزديك جايگاه سنگ هاي متاپليتي منطقه و در محدوده بين پوسته زمين و شيل جهاني قرار گرفته است و تركيب حدواسط منشأ آن ها را پيشنهاد مي كند. به احتمال زياد محيط تكتونيكي سنگ منشأ سه گروه خاك بر مبناي اكسيدهاي عناصر اصلي حاشيه فعال قاره اي است.