بررسي جايگاه قوميت و تجارب زيسته قوميتي دانش آموزان در برنامه هاي درسي متوسطه اول ايران

هدف از اين پژوهش بررسي جايگاه قوميت و تجارب زيسته قوميتي دانش آموزان در برنامه درسي رسمي- پنهان دوره متوسطه اول ايران در سال تحصيلي 99-98 بود. روش پژوهش در بخش اول تحليل اسنادي و تحليل محتواي كيفي با 3 جلد كتاب مطالعات اجتماعي شامل 553 صفحه. واحد تحليل محتوا؛ متن- تصاوير و فعاليت. بخش دوم روش تحقيق كيفي و از نوع پديدار شناسي شامل نمونه گيري هدفمند مشاركت كنندگان 30 دانش آموز(فارس-آذري-كُرد-لُر-گيلك) و 20 دبير بود. از ژورنال دانش آموزي و مصاحبه غير رسمي استفاده شد. يافته ها نشان ميدهد فقط 6 درصد از بخش هاي سه گانه محتواي بررسي شده به مؤلفه هاي مطلوب قوميت توجه داشته كه در برنامه درسي رسمي بسيار نامطلوب مي باشد. درتحليل اطلاعات- يكسان سازي فرهنگي- تفكرات سطحي نسبت به فرهنگ اقوام- نابرابري آموزشي- بيگانگي با تنوع فرهنگي- غفلت در همزيستي مسالمت آميز ظاهر شد كه در مجموع جايگاه قوميت در برنامه درسي پنهان مطلوب نيست.