اثربخشي شيوه هاي تدريس قصه‌گويي و نمايش خلاق مشاركتي بر يادگيري مفاهيم ميراث ناملموس موزه توسط دانش‌آموزان دبستاني

اين مقاله با هدف سنجش اثر بخشي سه روش سخنراني قصه گويي و نمايش خلاق مشاركتي در يادگيري آموزش ميراث ناملموس همچون مفاهيم گاهشماري با تمركز بر جشنها و مراسم ايراني بر دانش آموزان سوم ابتدايي موزه تماشاگه زمان تهران انجام شد. روش پژوهش شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون و جامعه آماري دانش آموزان دبستاني پايه سوم ابتدايي بازديدكننده موزه بودهاند كه از اين جامعه آماري ۹۰ دانش آموز دختر و پسر به روش تصادفي ساده در قالب آزمايش گروه) سخنراني به عنوان گروه گواه و دو گروه قصه گويي و نمايش خلاق مشاركتي به عنوان گروه آزمايش مورد مقايسه قرار گرفتند. در تجزيه و - تحليل دادهها و آزمون فرضيه هاي پژوهش از تحليل واريانس بين گروهي دو عاملي استفاده شد. نتايج اين پژوهش نشان داد نمايش خلاق مشاركتي بيشترين و سخنراني كمترين اثر را بر يادگيري ميراث ناملموس بر دانش آموزان دارد. همچنين روش قصه گويي بر دختران و نمايش خلاق مشاركتي بر پسران در اين زمينه بيشترين اثر بخشي را دارد.