روش نمونه‌سازي مشاركتي بازي‌هاي آموزشي ديجيتال با رويكرد تفكر طراحي در ارتقاي يادگيري رياضي ششم ابتدايي: موانع، تسهيلگرها و راهكارهاي ادامه

هدف اصلي اين پژوهش بررسي موانع، تسهيل گرها و راهكارهاي ادامه اجراي روش نمونه‌سازي مشاركتي بازي‌هاي آموزشي ديجيتال با رويكرد تفكر طراحي در ارتقاي يادگيري رياضي ششم ابتدايي از ديدگاه معلمان شهر جونقان در استان چهارمحال‏ وبختياري بود. نوع پژوهش كيفي با روش پديدارشناسي بود. ابزار گردآوري داده ‏ها، از مصاحبه نيمه ساختاريافته استفاده شد. به اين منظور با 20 نفر از معلمان دوره ابتدايي كه اين روش را اجرا كرده‌اند، مصاحبه به عمل آمد و تجربه زيسته آنان بيان شد. داده‌ها با استفاده از تركيبي از روش‌هاي قياسي و استقرايي تحليل شد. موانع و تسهيل گرهاي شناسايي‌شده، در پنج مرحله رويكرد تفكر طراحي شامل همدلي، تعريف، ايده پردازي، ساخت نمونه اوليه و ارزشيابي در برنامه‏ درسي رياضي دسته‌بندي شد. راهكارهاي ادامه اجراي روش نمونه‌سازي مشاركتي شامل شش درون‌مايه اصلي ازجمله فعاليت‌هاي آموزشي و يادگيري، سازمان‌دهي محتوا، شرايط بازي، عوامل مربوط به معلم، عوامل مربوط به يادگيرنده و ارزشيابي از ديدگاه معلمان تحليل ‌شد.